05/04/2009
(Β’Κορινθιους 10:1-7 / Μαρκον 10:46-52)
Εισαγωγή
Η θεραπεία του τυφλού της Ιεριχώ είναι το αποκορύφωμα και το τέλος των θαυμάτων του Ιησού στα συνοπτικά Ευαγγέλια. Και η Κυριακή αυτή είναι το αποκορύφωμα των Κυριακών της Σαρακοστής.
Ο Ιησούς είναι ο απεσταλμένος του Θεού σαν ο Σωτήρας της ανθρωπότητας. Αυτός είναι το Φως και ο δρόμος που οδηγεί στη ζωή. Χωρίς Αυτόν θα μέναμε κι εμείς, όπως τον τυφλό, στην άκρη του δρόμου για να ζητιανεύουμε το άδικο και το εφήμερο χρήμα. Με το φως Του όμως περπατούμε στο δικό Του δρόμο για να επιτύχουμε το σκοπό Του, τη διαμονή στο φως και τη νέα ζωή.
- Στο σημερινό ευαγγέλιο διαλογιζόμαστε το τελευταίο θαύμα του Ιησού, πριν από την είσοδο του στην Ιερουσαλήμ.
- Και αναρωτιόμαστε πως σχετίζεται με την επιστολή προς Κορινθίους όπου ο Παύλος δικαιολογεί την αποστολή του.
Τα εμπόδια δεν λείπουν από την ζωή του απόστολου:
- Γνωρίζουμε το όνομα του τυφλού που διακυρήσσει την πίστη του στον Μεσσία
«Υιέ του Δαυίδ ελέησον με ».
- Η κραυγή του είναι ίδια με την κραυγή της Εκκλησίας που πάντοτε προσεύχεται λέγοντας
« κύριε ελέησον ».
- Παρα την πίστη του και την κραυγή της ανάγκης του μερικοί που βρίσκονταν κοντά στον Ιησού τον εμπόδιζαν.
- Έτσι και ο απόστολος Παύλος συναντά εμπόδια. Κατηγορήθηκε από τους χριστιανούς της Κορίνθου, ότι η διδασκαλία του δεν ήταν αρκετά δυναμική και τα μέσα που χρησιμοποιούσε στην αποστολή του δεν ήταν πειστικά για να γνωρίσουν τον Θεό.
- Ο απόστολος, όπως και ο τυφλός και ο Απ. Παύλος, πρέπει να σηκώσει το σταυρό με πίστη για να φθάσει στην Δόξα.
Τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει την πορεία του Ευαγγελισμού και της Λύτρωσης
Ο τυφλός παρέμεινε σταθερός στην πίστη του, συνεχίζοντας να φωναζει ζητώντας βοήθεια από τον Μεσσία.
Προσπέρασε το εμπόδιο και η φωνή του έφθασε μέχρι τον Ιησού ο οποίος σταμάτησε για να αλλάξει τα πάντα.
Ο λαός που τον εμπόδιζε, στην επέμβαση του Ιησού αλλάζει γνώμη λέγοντας του « Δύναμη, Σήκω»
Η επιμονή του, του φέρνει την θεραπεία, αλλά και ένα νέο τρόπο ζωής. Να βαδίζει πίσω από τον Ιησού.
Έγινε Απόστολος ακολουθώντας τον Ιησού μέχρι το πάθος, τον θάνατο και την ανάσταση.
Έτσι και ο Απ. Παύλος δεν σταματά, αλλά συνεχίζει με την δύναμη του Θεού να κηρύττει το Ευαγγέλιο με πίστη.
Πώς μπορούμε να ζήσουμε σήμερα αυτόν τον Λόγο του Θεού ;
Είμαστε έτοιμοι να μείνουμε σταθεροί στην πίστη στον Θεό Σωτήρα, σηκώνοντας τον σταυρό μας και ακολουθώντας Τον?
Πιστεύουμε ότι όπως και εις το Βάπτισμα τα σωτήρια πάθη είναι το μέσο δια να πεθάνουμε και να αναστηθούμε εν Χριστώ;
Σε παρακαλούμε Κύριε δώσε μας την πίστη του Τίμα του τυφλού και του Απ. Παύλου για να γίνουμε απόστολοι σου και να σε μαρτυρούμε παρά τα εμπόδια, ακολουθώντας σε στην πορεία της Σωτηρίας. Αμήν
________________________________________________________
Sunday, April 5, 2009
Sunday, March 29, 2009
Η Κυριακή τoυ Παραλιτικού
29/03/2009
(A’ Τιμόθεον 5:24-6:5 / Μαρκον 2:1-12)
Εισαγωγή
Στα θαύματα του λεπρού και της αιμορροούσας και στην παραβολή του Ασώτου γιού αποδείκτηκε η πνευματική δύναμη του Ιησού στο να συγχωρεί τις αμαρτίες. Στη θεραπεία του παραλύτου η απόδειξη αυτή εμφανίζεται με μεγαλύτερη δύναμη.
Ο κόσμος που τα είδε «εδόξασε το Θεό που έδωσε τέτοια δύναμη στους ανθρώπους».
Ο Ιησούς ο ίδιος έδωσε την εξουσία αυτή στους μαθητές Του και οι μαθητές το μετέδωσαν και το διαφύλαξαν στην Εκκλησία, στο άγιο μυστήριο της εξομολόγησης για να θεραπεύσουν όλους τους μετανοημένους αμαρτωλούς.
Η οδός της πίστεως είναι να πιστεύομαι στον Ιησού Χριστό που έχει την εξουσία να θεραπεύει το πνεύμα και το σώμα.
Η επιστολή προς τον Τιμόθεο μας εξηγά πως η πίστης του πραγματικού χριστιανού εκδηλώνεται δια μέσων των έργων του.
1- Η οδός της πίστεως:
Ο Λαός μαζεύτηκε από όλα τα μέρη της Ιουδαίας για να ακούσει τον Λόγο του Ιησού και για να δει τα θαύματα που έκανε.
Τέσσερις άντρες που αντιπροσωπεύουν τα τέσσερα αμαρτωλά σημεία της Γής, μεταφέρουν ένα άνθρωπο παράλυτο στον Ιησού.
Ξεπέρασαν κάθε εμπόδιο και τον κατέβασαν απο τη στέγη.
Η δυνατή τους πίστη τους οδήγησε να τον πάρουν μπροστά στα πόδια του Σωτήρα.
2- Η οδός της συγχωρέσεως:
Πριν από το θαύμα υπήρξε η συγχώρεση. Ο Ιησούς δημιούργησε μια καινούργια καρδία για τον παράλυτο.
Η συγχώρεση είναι ο καρπός της πίστεως των τεσσάρων, είναι η πίστη της Εκκλησίας που μεταφέρει τους αμαρτωλούς στον Θεό.
Η συγχώρεση αποκαλύπτεται μέσω του θαύματος που αποδεικνύει την δύναμη του Χριστού.
3- Η οδός της θεραπείας:
Ο Λόγος του Θεού είναι δύναμη, και μπορεί να αλλάξει την αδυναμία μας. Μας δίνει την δύναμη για να πράξουμε το θέλημα Του.
Ο Ιησούς έδωσε εντολή στον παράλυτο, να πάρει το κρεβάτι του και να επιστρέψει στο σπίτι του.
Τον μετέφεραν πάνω στο κρεβάτι, μετά μεταφέρει αυτός το κρεβάτι μαρτυρώντας την πίστη που είχε.
Πως μπορούμε να ζήσουμε σήμερα τον Λόγο του Θεού;
Εμείς πιστεύωμε στη δύναμη του Λόγου του Θεού που μας θεραπεύει το πνεύμα πριν από το σώμα;
Κύριε δώσε μας την πίστη αυτών των τεσσάρων ανθρώπων, την πίστη της εκκλησίας μας για να πιστέψουμε στην θεία σου ευσπλαχνία και συγχώρεση.
Δώσε μας το κουράγιο για να συνεχίσουμε την πορεία μας προς Σε χωρίς να φοβόμαστε τις δυσκολίες.
Εμπιστευόμαστε σε σένα Κύριε, θεράπευσε την παράλυση μας που είναι η αμαρτία και κάμε μας μάρτυρες Σου. Αμην.
_________________________________________________________
(A’ Τιμόθεον 5:24-6:5 / Μαρκον 2:1-12)
Εισαγωγή
Στα θαύματα του λεπρού και της αιμορροούσας και στην παραβολή του Ασώτου γιού αποδείκτηκε η πνευματική δύναμη του Ιησού στο να συγχωρεί τις αμαρτίες. Στη θεραπεία του παραλύτου η απόδειξη αυτή εμφανίζεται με μεγαλύτερη δύναμη.
Ο κόσμος που τα είδε «εδόξασε το Θεό που έδωσε τέτοια δύναμη στους ανθρώπους».
Ο Ιησούς ο ίδιος έδωσε την εξουσία αυτή στους μαθητές Του και οι μαθητές το μετέδωσαν και το διαφύλαξαν στην Εκκλησία, στο άγιο μυστήριο της εξομολόγησης για να θεραπεύσουν όλους τους μετανοημένους αμαρτωλούς.
Η οδός της πίστεως είναι να πιστεύομαι στον Ιησού Χριστό που έχει την εξουσία να θεραπεύει το πνεύμα και το σώμα.
Η επιστολή προς τον Τιμόθεο μας εξηγά πως η πίστης του πραγματικού χριστιανού εκδηλώνεται δια μέσων των έργων του.
1- Η οδός της πίστεως:
Ο Λαός μαζεύτηκε από όλα τα μέρη της Ιουδαίας για να ακούσει τον Λόγο του Ιησού και για να δει τα θαύματα που έκανε.
Τέσσερις άντρες που αντιπροσωπεύουν τα τέσσερα αμαρτωλά σημεία της Γής, μεταφέρουν ένα άνθρωπο παράλυτο στον Ιησού.
Ξεπέρασαν κάθε εμπόδιο και τον κατέβασαν απο τη στέγη.
Η δυνατή τους πίστη τους οδήγησε να τον πάρουν μπροστά στα πόδια του Σωτήρα.
2- Η οδός της συγχωρέσεως:
Πριν από το θαύμα υπήρξε η συγχώρεση. Ο Ιησούς δημιούργησε μια καινούργια καρδία για τον παράλυτο.
Η συγχώρεση είναι ο καρπός της πίστεως των τεσσάρων, είναι η πίστη της Εκκλησίας που μεταφέρει τους αμαρτωλούς στον Θεό.
Η συγχώρεση αποκαλύπτεται μέσω του θαύματος που αποδεικνύει την δύναμη του Χριστού.
3- Η οδός της θεραπείας:
Ο Λόγος του Θεού είναι δύναμη, και μπορεί να αλλάξει την αδυναμία μας. Μας δίνει την δύναμη για να πράξουμε το θέλημα Του.
Ο Ιησούς έδωσε εντολή στον παράλυτο, να πάρει το κρεβάτι του και να επιστρέψει στο σπίτι του.
Τον μετέφεραν πάνω στο κρεβάτι, μετά μεταφέρει αυτός το κρεβάτι μαρτυρώντας την πίστη που είχε.
Πως μπορούμε να ζήσουμε σήμερα τον Λόγο του Θεού;
Εμείς πιστεύωμε στη δύναμη του Λόγου του Θεού που μας θεραπεύει το πνεύμα πριν από το σώμα;
Κύριε δώσε μας την πίστη αυτών των τεσσάρων ανθρώπων, την πίστη της εκκλησίας μας για να πιστέψουμε στην θεία σου ευσπλαχνία και συγχώρεση.
Δώσε μας το κουράγιο για να συνεχίσουμε την πορεία μας προς Σε χωρίς να φοβόμαστε τις δυσκολίες.
Εμπιστευόμαστε σε σένα Κύριε, θεράπευσε την παράλυση μας που είναι η αμαρτία και κάμε μας μάρτυρες Σου. Αμην.
_________________________________________________________
Sunday, March 22, 2009
Η Κυριακή τoυ Ασότου υιού
22/03/2009
(Β’ Κορινθιους 13: 5-13 , Λουκαν 15: 11-32)
Εισαγωγή
Η εβδομάδα αυτή αποτελεί μια εξαίρεση απ’ όλες τις εβδομάδες της Σαρακοστής, καθότι δεν μας υπενθυμίζει ένα θαύμα του Ιησού αλλά μας παρουσιάζει μια παραβολή, αυτήν του Άσωτου Γιου. Η τέταρτη αυτή εβδομάδα είναι το αποκορύφωμα των τριών πρώτων εβδομάδων της Σαρακοστής που μας παροτρύνει στην εξάσκηση της νηστείας, της επαγρύπνησης, της προσευχής, της αγάπης και της ελεημοσύνης. Η εβδομάδα αυτή είναι το επίκεντρο της Σαρακοστής.
Ο Θεός, ο ουράνιος Πατέρας μας δεν θέλει τίποτε άλλο πάνω στη γη παρά την επιστροφή μας προς Αυτόν και την αιώνια σωτηρία μαζί μ’ Αυτόν
Κατά την διάρκεια της πορείας μας τώρα την Σαρακοστή ας σταματήσουμε λίγο για να μελετήσουμε την Αγάπη και την ευσπλαχνία του Θεού Πατέρα.
Στην επιστολή προς Κορινθίους, ο Παύλος μας υπενθυμίζει ότι η πίστη μας προς τον Ιησού πρέπει να δοκιμαστεί.
Είμαστε σταθεροί στην πίστη μας; Είμαστε μια ενωμένη κοινότητα με τον Χριστό διά της αλληλοσυγχώρησης λαμβάνοντας το Σώμα Του; Ο αδελφικός ασπασμός μας υπενθυμίζει τον ασπασμό του πατέρα όταν δέχθηκε τον γιο του που ήταν νεκρός και τώρα ζει.
1 – ‘Ενας Θεός που δεν κάνει λογαριασμούς:
Η τρυφερότητα του Θεού Πατέρα, μας εντυπωσιάζει, γιατί
δίνει και συγχωρεί όλα και όλους δωρεάν, με το να θυσιάσει ακόμη και τον Γιο Του.
Εμείς είμαστε έτοιμοι να δίνουμε όπως Αυτόν; Αναζητούμε τέτοια ευκαιρία για να δεχθούμε αυτή την χάρη;
2 – Ο Θεός ξεχνά την αμαρτία μας:
Ο Θεός Πατέρας γνωρίζοντας τις προθέσεις του καθενός, ξεπερνά και την καθεαυτήν αμαρτία. Αυτό που περιμένει
από εμάς είναι η απόφαση για μετάνοια και να προχωρήσουμε προς Αυτόν με ταπεινό φρόνημα.
Αυτός μας περιμένει στην πόρτα της κατοικίας Του, φθάνει εμείς να μεταστραφούμε. Αυτός θα μας δεχθεί
με ανοιχτή αγκάλη.
Η αγάπη Του θα καλύψει τόσον την γυμνότητά μας όσον και τη φτώχεια μας. Θα μας δώσει έναν νέο μανδύα όπως
εκείνου του βαπτίσματός μας.
Θα μας βάλει ένα δακτυλίδι, απόδειξη, υιοθεσίας Του. Θα μας ετοιμάσει ένα τραπέζι γιατί είναι ευτυχισμένος από τη μεταστροφή μας προς Αυτόν.
3 – Υποδοχή ή απόρριψη;
H στάση του Πατέρα κάνει τον αδελφό να αντιδράσει. Ποιός είναι που επέστρεψε, ο αδελφός του, ή μόνο ο γιος του πατέρα; H τιμωρία αφορά όλους εμάς.Ο ‘Ασωτος Υιός θα βρει Μια γιορτή κι ένα τραπέζι μέσα στην Εκκλησία.
Εκείνος που είναι σαν τον μεγαλύτερο γιο, ας συμπεριφερθεί όπως τον πατέρα που υποδέχθηκε τον αμαρτωλό αδελφό χωρίς να του το αρνηθεί. Να χαρείς με τον πατέρα για την επιστροφή του άσωτου γιου που ήταν νεκρός και αναστήθηκε με τη χάρη του Θεού.
Πως μπορούμε να ζήσουμε σήμερα τον Λόγο του Θεού;
Ο Θεός είναι Αγάπη. Αγαπά και συγχωρεί όλους το ίδιο. Εμείς αγαπούμε και συγχωρούμε όπως Αυτός, χωρίς διακρίσεις;
Εμείς πιστεύουμε στην συγχώρηση του Πατέρα όπως γίνεται κατά την συμφιλίωση και στο μυστήριο της Εξομολόγησης;
Σε παρακαλούμε Κύριε για τη μεταστροφή μας. Δώσε μας το θάρρος και τη δύναμη του ‘Ασωτου Υιού, για να πάμε προς τον οίκο Σου. Συγχώρεσε μας Πατέρα και δώσε μας μια καθαρή καρδία για να μπορέσουμε να αγαπούμε όπως Εσένα όλους τους αδελφούς μας. Σε ευχαριστούμε Κύριε για το Σώμα Σου στην Θεία Ευχαριστία που ενώνει την κοινότητα μας σ’ένα σώμα.
Βοήθησέ μας να είμαστε πάντοτε έτοιμοι και με χαρά να τη διαμοιραστούμε μαζί με τους αδελφούς μας για να μετέχουμε στο Ουράνιο Τραπέζι της Βασιλείας Σου. ΑΜΗΝ.
________________________________________________________
(Β’ Κορινθιους 13: 5-13 , Λουκαν 15: 11-32)
Εισαγωγή
Η εβδομάδα αυτή αποτελεί μια εξαίρεση απ’ όλες τις εβδομάδες της Σαρακοστής, καθότι δεν μας υπενθυμίζει ένα θαύμα του Ιησού αλλά μας παρουσιάζει μια παραβολή, αυτήν του Άσωτου Γιου. Η τέταρτη αυτή εβδομάδα είναι το αποκορύφωμα των τριών πρώτων εβδομάδων της Σαρακοστής που μας παροτρύνει στην εξάσκηση της νηστείας, της επαγρύπνησης, της προσευχής, της αγάπης και της ελεημοσύνης. Η εβδομάδα αυτή είναι το επίκεντρο της Σαρακοστής.
Ο Θεός, ο ουράνιος Πατέρας μας δεν θέλει τίποτε άλλο πάνω στη γη παρά την επιστροφή μας προς Αυτόν και την αιώνια σωτηρία μαζί μ’ Αυτόν
Κατά την διάρκεια της πορείας μας τώρα την Σαρακοστή ας σταματήσουμε λίγο για να μελετήσουμε την Αγάπη και την ευσπλαχνία του Θεού Πατέρα.
Στην επιστολή προς Κορινθίους, ο Παύλος μας υπενθυμίζει ότι η πίστη μας προς τον Ιησού πρέπει να δοκιμαστεί.
Είμαστε σταθεροί στην πίστη μας; Είμαστε μια ενωμένη κοινότητα με τον Χριστό διά της αλληλοσυγχώρησης λαμβάνοντας το Σώμα Του; Ο αδελφικός ασπασμός μας υπενθυμίζει τον ασπασμό του πατέρα όταν δέχθηκε τον γιο του που ήταν νεκρός και τώρα ζει.
1 – ‘Ενας Θεός που δεν κάνει λογαριασμούς:
Η τρυφερότητα του Θεού Πατέρα, μας εντυπωσιάζει, γιατί
δίνει και συγχωρεί όλα και όλους δωρεάν, με το να θυσιάσει ακόμη και τον Γιο Του.
Εμείς είμαστε έτοιμοι να δίνουμε όπως Αυτόν; Αναζητούμε τέτοια ευκαιρία για να δεχθούμε αυτή την χάρη;
2 – Ο Θεός ξεχνά την αμαρτία μας:
Ο Θεός Πατέρας γνωρίζοντας τις προθέσεις του καθενός, ξεπερνά και την καθεαυτήν αμαρτία. Αυτό που περιμένει
από εμάς είναι η απόφαση για μετάνοια και να προχωρήσουμε προς Αυτόν με ταπεινό φρόνημα.
Αυτός μας περιμένει στην πόρτα της κατοικίας Του, φθάνει εμείς να μεταστραφούμε. Αυτός θα μας δεχθεί
με ανοιχτή αγκάλη.
Η αγάπη Του θα καλύψει τόσον την γυμνότητά μας όσον και τη φτώχεια μας. Θα μας δώσει έναν νέο μανδύα όπως
εκείνου του βαπτίσματός μας.
Θα μας βάλει ένα δακτυλίδι, απόδειξη, υιοθεσίας Του. Θα μας ετοιμάσει ένα τραπέζι γιατί είναι ευτυχισμένος από τη μεταστροφή μας προς Αυτόν.
3 – Υποδοχή ή απόρριψη;
H στάση του Πατέρα κάνει τον αδελφό να αντιδράσει. Ποιός είναι που επέστρεψε, ο αδελφός του, ή μόνο ο γιος του πατέρα; H τιμωρία αφορά όλους εμάς.Ο ‘Ασωτος Υιός θα βρει Μια γιορτή κι ένα τραπέζι μέσα στην Εκκλησία.
Εκείνος που είναι σαν τον μεγαλύτερο γιο, ας συμπεριφερθεί όπως τον πατέρα που υποδέχθηκε τον αμαρτωλό αδελφό χωρίς να του το αρνηθεί. Να χαρείς με τον πατέρα για την επιστροφή του άσωτου γιου που ήταν νεκρός και αναστήθηκε με τη χάρη του Θεού.
Πως μπορούμε να ζήσουμε σήμερα τον Λόγο του Θεού;
Ο Θεός είναι Αγάπη. Αγαπά και συγχωρεί όλους το ίδιο. Εμείς αγαπούμε και συγχωρούμε όπως Αυτός, χωρίς διακρίσεις;
Εμείς πιστεύουμε στην συγχώρηση του Πατέρα όπως γίνεται κατά την συμφιλίωση και στο μυστήριο της Εξομολόγησης;
Σε παρακαλούμε Κύριε για τη μεταστροφή μας. Δώσε μας το θάρρος και τη δύναμη του ‘Ασωτου Υιού, για να πάμε προς τον οίκο Σου. Συγχώρεσε μας Πατέρα και δώσε μας μια καθαρή καρδία για να μπορέσουμε να αγαπούμε όπως Εσένα όλους τους αδελφούς μας. Σε ευχαριστούμε Κύριε για το Σώμα Σου στην Θεία Ευχαριστία που ενώνει την κοινότητα μας σ’ένα σώμα.
Βοήθησέ μας να είμαστε πάντοτε έτοιμοι και με χαρά να τη διαμοιραστούμε μαζί με τους αδελφούς μας για να μετέχουμε στο Ουράνιο Τραπέζι της Βασιλείας Σου. ΑΜΗΝ.
________________________________________________________
Sunday, March 15, 2009
Η Κυριακή της Αιμορροούσας
15/03/2009
(Β’ Κορινθιους 7:4-11 , Λουκαν 8:40-48)
Εισαγωγή
Η Εκκλησία μας υπενθυμίζει την Κυριακή αυτή το θαύμα της θεραπείας της αιμορροούσας που υπόφερνε από την ασθένεια αυτή για πολύ καιρό και μας διδάσκει ότι η πίστη είναι η αληθινή πόρτα της χριστιανικής ζωής. Η αιμορροούσα που υπόφερνε από 12 χρονών, πίστεψε και μόλις άγγιξε το μανδύα του Ιησού θεραπεύτηκε γιατί μια δύναμη που βγήκε απ’ Αυτόν, της έδωσε τη δύναμη να ζήσει και να γίνει το παράδειγμα του πιστού που έχει εμπιστοσύνη στη σωτηρία.
Η Σαρακοστή είναι, καθημερινή πορεία απονέκρωσης, μάχη για τη ζωή εναντίον της θανάσιμης αμαρτίας. Αυτή είναι η μάχη για τη ζωή τόσον για την κόρη του Ιαείρου όσον και για την αιμορροούσα.
Στην επιστολή προς Κορινθίους, ο Παύλος χαίρεται γιατί η λύπη μας οδηγεί προς την μετάνοια και τη σωτηρία.
1 - ‘Ενας λαός που βαδίζει προς τον θάνατο:
Ο Ιάειρος αντιπροσωπεύει τον ιουδαικό λαό που πορεύεται κατά τον παλαιό νόμο, χωρίς πίστη. Ο Ιησούς καλεί τον Ιάειρο να μην εκφράζει μόνο θαυμασμό από την θεραπεία της δωδεκάχρονης κόρης του, που αντιπροσωπεύει τις δώδεκα φυλές τους Ισραήλ, αλλά τον καλεί να πιστέψει και να γίνει μαθητής Του.
2 - ‘Ενας λαός που αναζητά τη ζωή:
Η αιμορροούσα αντιπροσωπεύει τόν ειδωλολατρικό λαό που πηγαίνει προς αναζήτηση της ζωής.
Για δώδεκα χρόνια ήταν άρρωστη και δεν κατόρθωσε να επαναφέρει την υγεία της. Μ’ένα όμως άγγιγμα του χιτώνα του Κυρίου θεραπέυτηκε.
3 - ‘Ενα άγγιγμα στείρο και ένα άγγιγμα θεραπευτικό:
Μόνον ο Ιησούς μπορεί να θεραπεύσει και να δώσει ζωή. Εμείς όμως πρέπει να κάνουμε το ότι είναι δυνατό εκ μέρους μας για να πάμε προς Αυτόν με πίστη, ζητώντας με ταπεινοφροσύνη όπως έκανε και ο Ιάειρος.
Η πίστη προς τον Ιησού έδωσε θάρρος στην αιμορροούσα να πάει προς τον Χριστό, παρ’όλο που ήταν ακάθαρτη αναζητώντας την θεραπεία μόνο μ’ένα άγγιγμα του χιτώνα Του.
Ο κόσμος που ήταν γύρω από τον Ιησού και τον άγγιζε, δεν θεραπεύτηκε, γιατί κάθε άγγιγμα έχει την δική του ισχύ.
Ο Ιησούς υπογράμμισε την αιτία της θεραπείας της γυναίκας: “H πίστη σου σε έσωσε”.
Πως μπορούμε να ζήσουμε σήμερα τον Λόγο του Θεού;
- Πολλές φορές περιοριζόμαστε στις παραδόσεις και η καρδιά μας είναι μακριά από το Θεό. Ξεχνούμε ότι ο Λόγος Του είναι ισχυρός και το άγγιγμα του Σώματος Του εισδύει στα βάθη του είναι μας.
- Εμείς πιστεύουμε στην δύναμη του Λόγου του Θεού και στο άγγιγμα του Σώματος Του στη Θεία Ευχαριστία;
Σε παρακαλούμε Κύριε, να μας χαρίσεις την πίστη της αιμορροούσας,
για να πιστέψουμε σε Σένα και να προσέλθουμε σε Σένα.
‘Ελα Κύριε, κατοίκησε μέσα μας και άφησε το Σώμα Σου να εισδύσει βαθιά μέσα στην καρδιά μας. Δώσε μας το θάρρος να αναγγείλουμε τα θαυμάσια έργα Σου και να είμαστε μαθητές Σου μέσα στην κοινότητα μας. ΑΜΗΝ
________________________________________________________
(Β’ Κορινθιους 7:4-11 , Λουκαν 8:40-48)
Εισαγωγή
Η Εκκλησία μας υπενθυμίζει την Κυριακή αυτή το θαύμα της θεραπείας της αιμορροούσας που υπόφερνε από την ασθένεια αυτή για πολύ καιρό και μας διδάσκει ότι η πίστη είναι η αληθινή πόρτα της χριστιανικής ζωής. Η αιμορροούσα που υπόφερνε από 12 χρονών, πίστεψε και μόλις άγγιξε το μανδύα του Ιησού θεραπεύτηκε γιατί μια δύναμη που βγήκε απ’ Αυτόν, της έδωσε τη δύναμη να ζήσει και να γίνει το παράδειγμα του πιστού που έχει εμπιστοσύνη στη σωτηρία.
Η Σαρακοστή είναι, καθημερινή πορεία απονέκρωσης, μάχη για τη ζωή εναντίον της θανάσιμης αμαρτίας. Αυτή είναι η μάχη για τη ζωή τόσον για την κόρη του Ιαείρου όσον και για την αιμορροούσα.
Στην επιστολή προς Κορινθίους, ο Παύλος χαίρεται γιατί η λύπη μας οδηγεί προς την μετάνοια και τη σωτηρία.
1 - ‘Ενας λαός που βαδίζει προς τον θάνατο:
Ο Ιάειρος αντιπροσωπεύει τον ιουδαικό λαό που πορεύεται κατά τον παλαιό νόμο, χωρίς πίστη. Ο Ιησούς καλεί τον Ιάειρο να μην εκφράζει μόνο θαυμασμό από την θεραπεία της δωδεκάχρονης κόρης του, που αντιπροσωπεύει τις δώδεκα φυλές τους Ισραήλ, αλλά τον καλεί να πιστέψει και να γίνει μαθητής Του.
2 - ‘Ενας λαός που αναζητά τη ζωή:
Η αιμορροούσα αντιπροσωπεύει τόν ειδωλολατρικό λαό που πηγαίνει προς αναζήτηση της ζωής.
Για δώδεκα χρόνια ήταν άρρωστη και δεν κατόρθωσε να επαναφέρει την υγεία της. Μ’ένα όμως άγγιγμα του χιτώνα του Κυρίου θεραπέυτηκε.
3 - ‘Ενα άγγιγμα στείρο και ένα άγγιγμα θεραπευτικό:
Μόνον ο Ιησούς μπορεί να θεραπεύσει και να δώσει ζωή. Εμείς όμως πρέπει να κάνουμε το ότι είναι δυνατό εκ μέρους μας για να πάμε προς Αυτόν με πίστη, ζητώντας με ταπεινοφροσύνη όπως έκανε και ο Ιάειρος.
Η πίστη προς τον Ιησού έδωσε θάρρος στην αιμορροούσα να πάει προς τον Χριστό, παρ’όλο που ήταν ακάθαρτη αναζητώντας την θεραπεία μόνο μ’ένα άγγιγμα του χιτώνα Του.
Ο κόσμος που ήταν γύρω από τον Ιησού και τον άγγιζε, δεν θεραπεύτηκε, γιατί κάθε άγγιγμα έχει την δική του ισχύ.
Ο Ιησούς υπογράμμισε την αιτία της θεραπείας της γυναίκας: “H πίστη σου σε έσωσε”.
Πως μπορούμε να ζήσουμε σήμερα τον Λόγο του Θεού;
- Πολλές φορές περιοριζόμαστε στις παραδόσεις και η καρδιά μας είναι μακριά από το Θεό. Ξεχνούμε ότι ο Λόγος Του είναι ισχυρός και το άγγιγμα του Σώματος Του εισδύει στα βάθη του είναι μας.
- Εμείς πιστεύουμε στην δύναμη του Λόγου του Θεού και στο άγγιγμα του Σώματος Του στη Θεία Ευχαριστία;
Σε παρακαλούμε Κύριε, να μας χαρίσεις την πίστη της αιμορροούσας,
για να πιστέψουμε σε Σένα και να προσέλθουμε σε Σένα.
‘Ελα Κύριε, κατοίκησε μέσα μας και άφησε το Σώμα Σου να εισδύσει βαθιά μέσα στην καρδιά μας. Δώσε μας το θάρρος να αναγγείλουμε τα θαυμάσια έργα Σου και να είμαστε μαθητές Σου μέσα στην κοινότητα μας. ΑΜΗΝ
________________________________________________________
Sunday, March 8, 2009
Η Κυριακή του Λεπρού
08/03/2009
(Ρωμαίους 6,12-23 - Μάρκου 1,35-45)
Εισαγωγή
Η Κυριακή αυτή μας υπενθυμίζει το θαύμα της θεραπείας του λεπρού που είναι το πρώτο θαύμα στο Ευαγγέλιο του Μάρκου. Στο θαύμα αυτό ο Ιησούς εκφράζει τη μεγαλειότητα της αγάπης του προς τον άνθρωπο που βρίσκεται μακριά από τους δικούς του και από την κοινωνία γιατί η απέραντη ευσπλαχνία του Θεού τον έφερε κοντά στον αδύνατο και τον βοήθησε να σπλαχνιστεί ολόκληρη την ασθενούσα ανθρωπότητα, να τον περιποιηθεί με προσοχή και να καταστρέψει τις αλυσίδες που χώριζαν τον άνθρωπο από τον συνάνθρωπο και αδελφό του.
Ας μελετήσουμε την σχέση μεταξύ του Ιησού και του άρρωστου ανθρώπου, αποκλεισμένου από την ενότητά του, με την κοινωνία.
Η επιστολή προς Ρωμαίους εμβαθήνει την σημασία της ενότητας με τον Θεό, που αποκαταστάθηκε από τον Χριστό με τη Σωτήρια Πράξη Του, ελευθερώνοντας μας από την αμαρτία μας που μάς απομακρίνει από τον Θεό και από την κοινωνία.
Ελεύθεροι από την αμαρτία, πιστοί στο Χριστό, καλεστήκαμε για μια ριζική αλλαγή, βαδίζοντας με αγιοσύνη προς τον Θεό και διακηρύττοντας τα θαύματά Του, μέσα στην εκκλησιαστική κοινότητα.
1- Ο Χριστός των αποκλεισμένων:
Ύστερα από την αγγελία του Λόγου, ακολουθούν τα έργα. Ο Ιησούς συνεχιζεί την αποστολή Του και πηγαίνει προς αναζήτηση των ασθενών. Δεν περιμένει, αλλά πηγαίνει στην έρημο, για να τους συναντήσει στην εξορία τους.
Ο νόμος αποκλείει τον λεπρό και του απαγορεύει να αναμιγνύεται, με τους ανθρώπους και την κοινωνία. Αλλά ο Ιησους πηγαίνει εναντίον του νόμου, για να συναντήσει τους ασθενείς, για να τους χαρίσει τη σωτηρία και να τους επαναφέρει πίσω στην κοινωνία.
2- Η απόλυτη εμπιστοσύνη:
Η παρουσία του Ιησού ενθάρρινε τον λεπρό να πάει ενάντια του νόμου. Δεν έμεινε κρυμένος όπως τον Αδάμ, αλλά έστω και ακάθαρτος ήρθε προς τον Χριστό μ’εμπιστοσύνη, στον Καθαρό κατ’εξοχήν, ζητώντας απ’αυτόν την θεραπεία. Άφησε στον Χριστό την απόφαση, λέγοντας, «αν θέλεις».
Πόσες φορές εμείς απομακρυνόμαστε από τον Θεό και από τους αδερφούς με την αμαρτια μας
την πνευματική λέπρα ;
Έχουμε συναίσθηση εμείς ότι ο Χριστός είναι εδώ, κοντά μας, για να μας θεραπεύσει ;
Εμείς κρυβόμαστε ή είμαστε έμπιστοι και έχουμε το θάρρος να πάμε χωρίς αμφιβολία εναντίον του φόβου και της ντροπής ;
3- Η Θεραπεία:
Ο Ιησούς συγκινήθηκε από τη μιζέρια της ασθένειας και της αμαρτίας. Η αντίδραση Του μετατρέπεται σε πράξη, θεραπεύοντας τον λεπρό, αγγίζοντας τον με το χέρι. Αυτό, υποδεικνύει την δύναμη και την ευσπλαχνία του Θεού.
Πως μπορούμε να ζήσουμε σήμερα τον Λόγο του Θεού;
Ο Λόγος του Θεού είναι δυναμικός και μπορεί ν’αλλάξει την σκληρή μας καρδιά. ‘Οταν τρώμε το Σώμα Του, Αυτός, αγγίζει τα βάθη του είναι μαζί μας και μας ενώνει μαζί Του και με τ’αδέρφια μας.
Εμείς πιστεύουμε στη Δύναμη του Λόγου και του Σώματος Του Θέου ; Αισθανόμαστε την Ευσπλαχνία Του ;
Σε παρακαλούμε Κύριε να μας δώσεις το θάρρος του λεπρού για να πιστέψουμε στον Λόγο Σου, να Σε συναντήσουμε και να σου εκφράσουμε την μιζέρια μας.
Έλα Κύριε, κατοίκησε μέσα μας και θεράπευσε την καρδιά μας από τον εγωϊσμό,
ώστε η πορεία μας, να μας ενώσει μαζί Σου και με τους αδερφούς μας. ΑΜΗΝ
_________________________________________________________
(Ρωμαίους 6,12-23 - Μάρκου 1,35-45)
Εισαγωγή
Η Κυριακή αυτή μας υπενθυμίζει το θαύμα της θεραπείας του λεπρού που είναι το πρώτο θαύμα στο Ευαγγέλιο του Μάρκου. Στο θαύμα αυτό ο Ιησούς εκφράζει τη μεγαλειότητα της αγάπης του προς τον άνθρωπο που βρίσκεται μακριά από τους δικούς του και από την κοινωνία γιατί η απέραντη ευσπλαχνία του Θεού τον έφερε κοντά στον αδύνατο και τον βοήθησε να σπλαχνιστεί ολόκληρη την ασθενούσα ανθρωπότητα, να τον περιποιηθεί με προσοχή και να καταστρέψει τις αλυσίδες που χώριζαν τον άνθρωπο από τον συνάνθρωπο και αδελφό του.
Ας μελετήσουμε την σχέση μεταξύ του Ιησού και του άρρωστου ανθρώπου, αποκλεισμένου από την ενότητά του, με την κοινωνία.
Η επιστολή προς Ρωμαίους εμβαθήνει την σημασία της ενότητας με τον Θεό, που αποκαταστάθηκε από τον Χριστό με τη Σωτήρια Πράξη Του, ελευθερώνοντας μας από την αμαρτία μας που μάς απομακρίνει από τον Θεό και από την κοινωνία.
Ελεύθεροι από την αμαρτία, πιστοί στο Χριστό, καλεστήκαμε για μια ριζική αλλαγή, βαδίζοντας με αγιοσύνη προς τον Θεό και διακηρύττοντας τα θαύματά Του, μέσα στην εκκλησιαστική κοινότητα.
1- Ο Χριστός των αποκλεισμένων:
Ύστερα από την αγγελία του Λόγου, ακολουθούν τα έργα. Ο Ιησούς συνεχιζεί την αποστολή Του και πηγαίνει προς αναζήτηση των ασθενών. Δεν περιμένει, αλλά πηγαίνει στην έρημο, για να τους συναντήσει στην εξορία τους.
Ο νόμος αποκλείει τον λεπρό και του απαγορεύει να αναμιγνύεται, με τους ανθρώπους και την κοινωνία. Αλλά ο Ιησους πηγαίνει εναντίον του νόμου, για να συναντήσει τους ασθενείς, για να τους χαρίσει τη σωτηρία και να τους επαναφέρει πίσω στην κοινωνία.
2- Η απόλυτη εμπιστοσύνη:
Η παρουσία του Ιησού ενθάρρινε τον λεπρό να πάει ενάντια του νόμου. Δεν έμεινε κρυμένος όπως τον Αδάμ, αλλά έστω και ακάθαρτος ήρθε προς τον Χριστό μ’εμπιστοσύνη, στον Καθαρό κατ’εξοχήν, ζητώντας απ’αυτόν την θεραπεία. Άφησε στον Χριστό την απόφαση, λέγοντας, «αν θέλεις».
Πόσες φορές εμείς απομακρυνόμαστε από τον Θεό και από τους αδερφούς με την αμαρτια μας
την πνευματική λέπρα ;
Έχουμε συναίσθηση εμείς ότι ο Χριστός είναι εδώ, κοντά μας, για να μας θεραπεύσει ;
Εμείς κρυβόμαστε ή είμαστε έμπιστοι και έχουμε το θάρρος να πάμε χωρίς αμφιβολία εναντίον του φόβου και της ντροπής ;
3- Η Θεραπεία:
Ο Ιησούς συγκινήθηκε από τη μιζέρια της ασθένειας και της αμαρτίας. Η αντίδραση Του μετατρέπεται σε πράξη, θεραπεύοντας τον λεπρό, αγγίζοντας τον με το χέρι. Αυτό, υποδεικνύει την δύναμη και την ευσπλαχνία του Θεού.
Πως μπορούμε να ζήσουμε σήμερα τον Λόγο του Θεού;
Ο Λόγος του Θεού είναι δυναμικός και μπορεί ν’αλλάξει την σκληρή μας καρδιά. ‘Οταν τρώμε το Σώμα Του, Αυτός, αγγίζει τα βάθη του είναι μαζί μας και μας ενώνει μαζί Του και με τ’αδέρφια μας.
Εμείς πιστεύουμε στη Δύναμη του Λόγου και του Σώματος Του Θέου ; Αισθανόμαστε την Ευσπλαχνία Του ;
Σε παρακαλούμε Κύριε να μας δώσεις το θάρρος του λεπρού για να πιστέψουμε στον Λόγο Σου, να Σε συναντήσουμε και να σου εκφράσουμε την μιζέρια μας.
Έλα Κύριε, κατοίκησε μέσα μας και θεράπευσε την καρδιά μας από τον εγωϊσμό,
ώστε η πορεία μας, να μας ενώσει μαζί Σου και με τους αδερφούς μας. ΑΜΗΝ
_________________________________________________________
Sunday, March 1, 2009
Η Κυριακή του γάμου της Κανά
01/03/2009
(Ρωμαίους 14/14-23 - Ιωάννη 2/1-11)
Εισαγωγή
Την Κυριακή της αρχής της Σαρακοστής η μαρωνιτική μας παράδοση μάς υπενθυμίζει το θαύμα του γάμου της Κανάς. Στο γάμο αυτό ο Ιησούς μετάτρεψε το νερό σε κρασί και είναι το πρώτο του θαύμα. Κάνοντας το θαύμα αυτό φανέρωσε τη δόξα Του και οι μαθητές Του πίστεψαν σ’αυτόν.
Η Κυριακή αυτή που μας εισάγει στην Σαρακοστή μάς οδηγεί στο θαύμα του θανάτου του Ιησού και την Ανάσταση στο Γολγοθά της Ιερουσαλήμ, το μεγαλύτερο και το τελευταίο θαύμα που έκαμε ο Ιησούς και στο οποίο άλλαξε το θάνατο σε ζωή. Έτσι λοιπόν ίδρυσε με το αίμα και το νερό του πλευρού Του την Εκκλησία, στα μυστήρια του βαπτίσματος και της Ευχαριστίας.
Στην αρχή της Σαρακοστής διαβάζουμε το γάμο της Κανά, με τον οποίο ο Ιησούς αρχίζει την αποστολή του για να μας μεταφέρει στο τελευταίο δείπνο στο Γολγοθά, στον αληθινό του γάμο.
1. Ο αληθινός γάμος
Ο γάμος της Κανά συμβολίζει το γάμο του Ιησού, ο οποίος προσφέρει τον εαυτό Του στην εκκλησία που αντιπροσωπεύει ολόκληρη την ανθρωπότητα. Ο Θεός εδραίωσε μια συμμαχία αγάπης με το λαό του, και ήρθε ο καιρός για να πραγματοποιήσει αυτή τη σωτηρία.
Η Σαρακοστή είναι η περίοδος που η Εκκλησία υπενθυμίζει την αγάπη του Θεού. Με τη νηστεία, την προσευχή και τη συμπόνια εφαρμόζει την απάντηση πίστεως σε αυτήν τη σωτήρια αγάπη.
2. Το κρασί του γάμου της Κανά
Η νέα πίστη πρέπει να αποτελεί σημαντική άνοδο, πλήρης αλλαγή στην ουσία των πραγμάτων: το νερό του εξαγνισμού γίνεται κρασί, η Μαρία και οι υπηρέτες γίνονται μάρτυρες και τα πιθάρια δισκοπότηρο.
Δε γνωρίζουμε τα ονόματα των νεόνυμφων της Κανά.
Ο Ιησούς, ο νυμφίος, προσφέρει τον εαυτό Του πάνω στον σταυρό την κατάλληλη στιγμή, δίνοντας το αίμα Του, το καινούργιο κρασί, για τη νύμφη εκκλησία.
Ο Υιός του Θεού έχει την εξουσία να αλλάξει όλη την ιστορία της ανθρωπότητας πραγματοποιώντας το θέλημα του Πατέρα, για να σώσει τους ανθρώπους με το θάνατο και την ανάσταση Του.
Η εκκλησία μάς καλεί αυτή την Κυριακή να κάνουμε αυτή τη σημαντική ποιοτική άνοδο στη ζωή μας, προσφέροντας Του όλες της ιδιαιτερότητες της καθημερινής μας ζωής.
3. Η εμπειρία του πιστού
Όταν η Μαρία πρόσεξε ότι το κρασί τελείωσε απευθύνθηκε στο Υιό της και του ζήτησε να κάνει κάτι.
Έπειτα ζήτησε από τους υπηρέτες να υπακούσουν. Αυτό αποδεικνύει την πίστη Της στον Κύριο.
Εάν εμείς οι πιστοί δεν μπορούμε να κάνουμε ένα θαύμα, ας κάνουμε όπως τους υπηρέτες, δηλαδή να προσφέρουμε το νερό μας, την εργασία μας και ο Θεός θα μας ανταμείψει με τις Χάρες Του.
Ας βάλουμε τις ανθρώπινες ικανότητες μας στην υπηρεσία της πίστεως και από υπηρέτες ας γίνουμε μαθητές για να μπορέσουμε να δούμε τη δόξα του Κυρίου.
Πως μπορούμε να ζήσουμε σήμερα τον Λόγο του Θεού;
Ο Χριστός μας αποκάλυψε τη δόξα του και οι απόστολοι πίστεψαν σε Αυτόν.
Εμείς πιστεύουμε στα θαύματα που έκανε;
Είμαστε σταθεροί στα πιστεύω μας ή ξεχνούμε τι έκανε ο Θεός για μάς;
Σε παρακαλούμε Κύριε δώσε μας τη δύναμη να Σε αναζητήσουμε, να ακολουθήσουμε το Λόγο σου παραμένοντας δίπλα σου, να δούμε τη Δόξα Σου και να πιστέψουμε στη Σωτηρία Σου.
Έλα Κύριε στα σπιτια μας, στις οικογένειες μας και άλλαξε τις συνήθειες μας.
Γίνε ο Πραγματικός Νυμφίος μας
και η χαρά στη ζωή μας. Αμήν.
_________________________________________________________
(Ρωμαίους 14/14-23 - Ιωάννη 2/1-11)
Εισαγωγή
Την Κυριακή της αρχής της Σαρακοστής η μαρωνιτική μας παράδοση μάς υπενθυμίζει το θαύμα του γάμου της Κανάς. Στο γάμο αυτό ο Ιησούς μετάτρεψε το νερό σε κρασί και είναι το πρώτο του θαύμα. Κάνοντας το θαύμα αυτό φανέρωσε τη δόξα Του και οι μαθητές Του πίστεψαν σ’αυτόν.
Η Κυριακή αυτή που μας εισάγει στην Σαρακοστή μάς οδηγεί στο θαύμα του θανάτου του Ιησού και την Ανάσταση στο Γολγοθά της Ιερουσαλήμ, το μεγαλύτερο και το τελευταίο θαύμα που έκαμε ο Ιησούς και στο οποίο άλλαξε το θάνατο σε ζωή. Έτσι λοιπόν ίδρυσε με το αίμα και το νερό του πλευρού Του την Εκκλησία, στα μυστήρια του βαπτίσματος και της Ευχαριστίας.
Στην αρχή της Σαρακοστής διαβάζουμε το γάμο της Κανά, με τον οποίο ο Ιησούς αρχίζει την αποστολή του για να μας μεταφέρει στο τελευταίο δείπνο στο Γολγοθά, στον αληθινό του γάμο.
1. Ο αληθινός γάμος
Ο γάμος της Κανά συμβολίζει το γάμο του Ιησού, ο οποίος προσφέρει τον εαυτό Του στην εκκλησία που αντιπροσωπεύει ολόκληρη την ανθρωπότητα. Ο Θεός εδραίωσε μια συμμαχία αγάπης με το λαό του, και ήρθε ο καιρός για να πραγματοποιήσει αυτή τη σωτηρία.
Η Σαρακοστή είναι η περίοδος που η Εκκλησία υπενθυμίζει την αγάπη του Θεού. Με τη νηστεία, την προσευχή και τη συμπόνια εφαρμόζει την απάντηση πίστεως σε αυτήν τη σωτήρια αγάπη.
2. Το κρασί του γάμου της Κανά
Η νέα πίστη πρέπει να αποτελεί σημαντική άνοδο, πλήρης αλλαγή στην ουσία των πραγμάτων: το νερό του εξαγνισμού γίνεται κρασί, η Μαρία και οι υπηρέτες γίνονται μάρτυρες και τα πιθάρια δισκοπότηρο.
Δε γνωρίζουμε τα ονόματα των νεόνυμφων της Κανά.
Ο Ιησούς, ο νυμφίος, προσφέρει τον εαυτό Του πάνω στον σταυρό την κατάλληλη στιγμή, δίνοντας το αίμα Του, το καινούργιο κρασί, για τη νύμφη εκκλησία.
Ο Υιός του Θεού έχει την εξουσία να αλλάξει όλη την ιστορία της ανθρωπότητας πραγματοποιώντας το θέλημα του Πατέρα, για να σώσει τους ανθρώπους με το θάνατο και την ανάσταση Του.
Η εκκλησία μάς καλεί αυτή την Κυριακή να κάνουμε αυτή τη σημαντική ποιοτική άνοδο στη ζωή μας, προσφέροντας Του όλες της ιδιαιτερότητες της καθημερινής μας ζωής.
3. Η εμπειρία του πιστού
Όταν η Μαρία πρόσεξε ότι το κρασί τελείωσε απευθύνθηκε στο Υιό της και του ζήτησε να κάνει κάτι.
Έπειτα ζήτησε από τους υπηρέτες να υπακούσουν. Αυτό αποδεικνύει την πίστη Της στον Κύριο.
Εάν εμείς οι πιστοί δεν μπορούμε να κάνουμε ένα θαύμα, ας κάνουμε όπως τους υπηρέτες, δηλαδή να προσφέρουμε το νερό μας, την εργασία μας και ο Θεός θα μας ανταμείψει με τις Χάρες Του.
Ας βάλουμε τις ανθρώπινες ικανότητες μας στην υπηρεσία της πίστεως και από υπηρέτες ας γίνουμε μαθητές για να μπορέσουμε να δούμε τη δόξα του Κυρίου.
Πως μπορούμε να ζήσουμε σήμερα τον Λόγο του Θεού;
Ο Χριστός μας αποκάλυψε τη δόξα του και οι απόστολοι πίστεψαν σε Αυτόν.
Εμείς πιστεύουμε στα θαύματα που έκανε;
Είμαστε σταθεροί στα πιστεύω μας ή ξεχνούμε τι έκανε ο Θεός για μάς;
Σε παρακαλούμε Κύριε δώσε μας τη δύναμη να Σε αναζητήσουμε, να ακολουθήσουμε το Λόγο σου παραμένοντας δίπλα σου, να δούμε τη Δόξα Σου και να πιστέψουμε στη Σωτηρία Σου.
Έλα Κύριε στα σπιτια μας, στις οικογένειες μας και άλλαξε τις συνήθειες μας.
Γίνε ο Πραγματικός Νυμφίος μας
και η χαρά στη ζωή μας. Αμήν.
_________________________________________________________
Sunday, February 22, 2009
Κυριακή των Νεκρών
22/02/2009
(A’ Θεσσαλονικείς 5/1-11 , Λουκά 16/19-31)
Εισαγωγή
Μετά τη μνημόνευση των νεκρών Επισκόπων και Ιερέων, των Οσίων και Δικαίων, η εκκλησία μνημονεύει σήμερα όλους τους πιστούς νεκρούς που πέρασαν απ’ αυτήν στα χέρια του Θεού με τα εφόδια του σταυρού, του βαπτίσματος και της Ευχαριστίας και αποκοιμήθηκαν με την ελπίδα της αιωνιότητας.
Η Εκκλησία μας υπενθυμίζει τις ουσιώδεις αλήθειες που σχετίζονται με τη ζωή και το θάνατο βασιζόμενη πάνω στην πίστη.
1- Παρουσίαση της επίγειας πραγματικότητας
- Η παραβολή μας παρουσιάζει μία όψη της επίγειας πραγματικότητας: Ένας πλούσιος χωρίς όνομα και ένας φτωχός ονόματι Λάζαρος του οποίου το όνομα σημαίνει «η βοήθεια του Θεού»
- Ο Ιησούς δεν καταδικάζει τον πλούσιο σαν τέτοιο αλλά μάλλον τα πλούτη τα οποία τον απομακρύνουν από τις ανάγκες του αδελφού του που βρίσκεται στην πόρτα του.
- Ο Ιησούς δεν μιλά για μια κοινωνική κατάσταση αλλά περισσότερο από άλλο για μια πνευματική κατάσταση. Ποια είναι η θέση του Θεού στην ζωή μας και η προσέγγιση μας στον κάθε αδελφό μας;
2 Μια εικόνα της ουράνιας πραγματικότητας.
Ο Θάνατος βάζει τέλος στην επίγεια ζωή μας, αυτή είναι η πραγματικότητα.
Με τις πράξεις μας, εμείς ετοιμάζουμε την προσωπική μας δίκη, την καταδίκη μας ή την σωτηρία μας.
Να γιατί ο Ιησούς μας καλεί να πράξουμε σύμφωνα με την πίστη μας, έχοντας εμπιστοσύνη στον Θεό.
Ο πλούσιος που υποφέρει σήμερα είναι αυτός που δεν έδωσε σημασία στα βάσανα των αδελφών. Αυτός είναι καταδικασμένος διότι ήταν πλούσιος στον εαυτό του και φτωχός στον Θεό και στην αγάπη.
Ο φτωχός που σώθηκε είναι αυτός που είναι πλούσιος στον Θεό παρά την υλική του φτώχια.
Ο Ιησούς θέλει να μας δώσει να καταλάβουμε ότι η σωτηρία μας εναπόκειται στην σχέση μας με τον Θεό, αποδεχόμενη την ανθρώπινη αδελφοσύνη και ζώντας την αμοιβαία αγάπη.
Πως μπορούμε να ζήσουμε σήμερα τον Λόγο του Θεού;
Εμείς ζούμε την αγάπη σαν πηγή σωτηρίας για την μελλοντική μας ζωή με τον Θεό;
Είμαστε πλούσιοι στον Θεό? Ή είμαστε πλούσιοι στον εαυτό μας;
Σε παρακαλούμε ώ Πατέρα για τους νεκρούς αδελφούς μας που άφησαν αυτή την ζωή. Με την ευσπλαχνία σου, συγχώρησε τις αμαρτίες τους και την απιστία τους. Δώσε μας το κουράγιο να αφεθούμε να μας οδηγείς εσύ, να εμπλουτιστούμε από σένα, να σε υπηρετούμε στους αδελφούς για να αξιωθούμε να ζήσουμε μαζί με σένα και να σε δοξάζουμε στην Βασιλεία σου. Αμήν
________________________________________________________
(A’ Θεσσαλονικείς 5/1-11 , Λουκά 16/19-31)
Εισαγωγή
Μετά τη μνημόνευση των νεκρών Επισκόπων και Ιερέων, των Οσίων και Δικαίων, η εκκλησία μνημονεύει σήμερα όλους τους πιστούς νεκρούς που πέρασαν απ’ αυτήν στα χέρια του Θεού με τα εφόδια του σταυρού, του βαπτίσματος και της Ευχαριστίας και αποκοιμήθηκαν με την ελπίδα της αιωνιότητας.
Η Εκκλησία μας υπενθυμίζει τις ουσιώδεις αλήθειες που σχετίζονται με τη ζωή και το θάνατο βασιζόμενη πάνω στην πίστη.
1- Παρουσίαση της επίγειας πραγματικότητας
- Η παραβολή μας παρουσιάζει μία όψη της επίγειας πραγματικότητας: Ένας πλούσιος χωρίς όνομα και ένας φτωχός ονόματι Λάζαρος του οποίου το όνομα σημαίνει «η βοήθεια του Θεού»
- Ο Ιησούς δεν καταδικάζει τον πλούσιο σαν τέτοιο αλλά μάλλον τα πλούτη τα οποία τον απομακρύνουν από τις ανάγκες του αδελφού του που βρίσκεται στην πόρτα του.
- Ο Ιησούς δεν μιλά για μια κοινωνική κατάσταση αλλά περισσότερο από άλλο για μια πνευματική κατάσταση. Ποια είναι η θέση του Θεού στην ζωή μας και η προσέγγιση μας στον κάθε αδελφό μας;
2 Μια εικόνα της ουράνιας πραγματικότητας.
Ο Θάνατος βάζει τέλος στην επίγεια ζωή μας, αυτή είναι η πραγματικότητα.
Με τις πράξεις μας, εμείς ετοιμάζουμε την προσωπική μας δίκη, την καταδίκη μας ή την σωτηρία μας.
Να γιατί ο Ιησούς μας καλεί να πράξουμε σύμφωνα με την πίστη μας, έχοντας εμπιστοσύνη στον Θεό.
Ο πλούσιος που υποφέρει σήμερα είναι αυτός που δεν έδωσε σημασία στα βάσανα των αδελφών. Αυτός είναι καταδικασμένος διότι ήταν πλούσιος στον εαυτό του και φτωχός στον Θεό και στην αγάπη.
Ο φτωχός που σώθηκε είναι αυτός που είναι πλούσιος στον Θεό παρά την υλική του φτώχια.
Ο Ιησούς θέλει να μας δώσει να καταλάβουμε ότι η σωτηρία μας εναπόκειται στην σχέση μας με τον Θεό, αποδεχόμενη την ανθρώπινη αδελφοσύνη και ζώντας την αμοιβαία αγάπη.
Πως μπορούμε να ζήσουμε σήμερα τον Λόγο του Θεού;
Εμείς ζούμε την αγάπη σαν πηγή σωτηρίας για την μελλοντική μας ζωή με τον Θεό;
Είμαστε πλούσιοι στον Θεό? Ή είμαστε πλούσιοι στον εαυτό μας;
Σε παρακαλούμε ώ Πατέρα για τους νεκρούς αδελφούς μας που άφησαν αυτή την ζωή. Με την ευσπλαχνία σου, συγχώρησε τις αμαρτίες τους και την απιστία τους. Δώσε μας το κουράγιο να αφεθούμε να μας οδηγείς εσύ, να εμπλουτιστούμε από σένα, να σε υπηρετούμε στους αδελφούς για να αξιωθούμε να ζήσουμε μαζί με σένα και να σε δοξάζουμε στην Βασιλεία σου. Αμήν
________________________________________________________
Subscribe to:
Posts (Atom)
