For the English version Click here
4η Κυριακή μετά την ανύψωση του Τιμίου Σταυρού
12/10/2008
« Η ζωή είναι μία επαγρύπνηση και μία υποχρέωση »
Α΄ Θεσσαλονικείς 5/1-11 Ματθαίον 24/45-51
Εισαγωγή
Η ομιλία του Παύλου για το ξαφνικό ερχομό του Χριστού είναι μια επιβεβαίωση ότι η χριστιανική κοινότητα της Θεσσαλονίκης ζούσε με την ελπίδα του άμεσου και δοξασμένου ερχομού του Χριστού. Βρίσκουμε σε αυτή τη πρώτη επιστολή του Παύλου προς Θεσσαλονικείς μια διδασκαλία με ένα ιδιαίτερο τρόπο για τα γεγονότα της συντέλειας του κόσμου. Γι αυτό η ζωή του χριστιανού πρέπει να βασίζεται στην ελπίδα του ερχομού του Χριστού. Ο αληθινός χριστιανός είναι ο άνθρωπος αυτής της αναμονής. Η μέρα του Κυρίου κατά την οποία ο Θεός θα εμφανιστεί ως Δικαστής για τους καλούς και τους κακούς, απαιτεί από τους χριστιανούς να είναι έτοιμοι εκείνη τη
ημέρα της δίκης χωρίς καμιά κηλίδα.
Επεξήγηση του κειμένου της επιστολής και η σχέση του με το σημερινό ευαγγελικό δίδαγμα του.
1. Η μέρα του ερχομού του Κυρίου απαιτεί επαγρύπνηση.
Κατά το πρώτο μέρος της επιστολής αυτής προς Θεσσαλονικείς, ο Παύλος επιβεβαιώνει ότι επίκειται ο ερχομός του Κυρίου. Σχετικά όμως με το χρόνο κανείς δεν ξέρει, γιατί θα έρθει απροειδοποίητα όπως ο κλέφτης τη νύκτα. (Α΄ Θεσσαλονικείς 5/2)
Ο Κύριος θα επιστρέψει μέσα στη δόξα κατά τη συντέλεια του κόσμου για να κρίνει ζωντανούς και νεκρούς όπως διακηρύσσουμε στο Πιστεύω. Επειδή κατά το πρώτο ερχομό του Αυτός ήρθε ως Λυτρωτής και σωτήρας, κατά το δεύτερο ερχομό του θα έρθει ως Δικαστής. Το απόλυτο δικαίωμα να δικάσει τελεσίδικα τις πράξεις και τις καρδιές των ανθρώπων ανήκει σε Aυτόν ως λυτρωτή του κόσμου. Απέκτησε το δικαίωμα αυτό δια του Σταυρού Του. Επίσης ο Πατέρας <έδωσε στον Υιό όλη την εξουσία> (Ιωάννη 5/22).
Κατά τον πρώτο ερχομό Tου με την ενσάρκωση ο Υιός δεν ήρθε για να δικάσει αλλά για να σώσει και να δώσει τη ζωή Του. Κατά το δεύτερο όμως ερχομό Του στη δόξα Aυτός θα έρθει για να μας δικάσει.. Είναι για την άρνηση της χάρης στην παρούσα ζωή που o καθένας μας δικάζεται από μόνος του, λαμβάνει σύμφωνα με τις πράξεις του και μπορεί επίσης να καταδικαστεί αιώνια αρνούμενος το Πνεύμα της Αγάπης.(Κατήχηση της καθολικής εκκλησίας αρ.679)
Αφού ο Χριστός πρόκειται να έρθει, πρέπει να Tον περιμένουμε άγρυπνοι μέσα στο φώς της πίστης και του βαπτίσματος γιατί είμαστε παιδιά του φωτός (Α’ Θεσσαλονικείς 5/5). Ο χριστιανός είναι αυτός που φωτίζεται από την πίστη δηλαδή στην αλήθεια που διακυρήχθηκε από τον Ιησού Χριστό για το Θεό για το άνθρωπο και την ιστορία. Ο χριστιανός είναι αυτός που φωτίζεται με το βάπτισμα γιατί με το βάπτισμα του ενδύθηκε το Χριστό, το <Λόγο> <Το αληθινό φως που καθώς έρχεται στο κόσμο φωτίζει κάθε άνθρωπο> (Ιωάννη 1/9). Έτσι ο χριστιανός γίνεται παιδί του φωτός, και επιπλέον γίνεται ο ίδιος μέσα του φως (Εφεσίους 5/8)
Ο χριστιανός είναι αυτός που είναι φωτισμένος με το πρόσωπο του Θεού, αυτό το φώς που δεν σβήνει ποτέ, το φως που ο άνθρωπος ψάχνει καθημερινά. <Το πρόσωπο σου ψάχνω Κύριε> (Ψαλμός 27/6) Αυτή η παράκληση είναι η πραγματική έννοια της επαγρύπνησης, στην οποία μας προσκαλεί ο Παύλος όταν μιλά για τα όπλα: <Φορώντας την πίστη και την αγάπη για θώρακα και την ελπίδα της σωτηρίας για περικεφαλαία> (Α Θεσσαλονικείς 5/8)
Η επαγρύπνηση είναι η αναμονή του ερχομού του κυρίου και η φανέρωση του στη καθημερινή μας ζωή, για τη σωτηρία μας γιατί αυτός πέθανε για μας (Α Θεσσαλονικείς 5/9-10) Η επαγρύπνηση γίνεται γεγονός κοινό και μας ζητά να ενισχύουμε ο ένας τον άλλο στη επιμονή και την αναμονή (Α Θεσσαλονικείς 5/11)
Το μεγάλο γεγονός που περιμένουμε είναι αυτό που είναι ο ίδιος ο Θεός < που ζωογονεί τους νεκρούς και δημιουργεί με το λόγο του τα όντα από το μηδέν> . Και από τη στιγμή που δια του λόγου του έλαμψε το φως από το σκοτάδι μπορεί επίσης να δώσει το φώς της πίστης σε αυτούς που δεν τον γνωρίζουν. (Κατήχηση της καθολικής εκκλησίας αρ.298).
2. Η αναμονή απαιτεί μια δέσμευση εμπιστοσύνης (Ματθαίος 24/45-51)
<Ποιος άραγε είναι ο έμπιστος και συνετός δούλος > (Ματθαίος 24/45)
Περιμένουμε τον ερχομό του Κυρίου καθημερινά στη ζωή μας και αναμένουμε τον ερχομό του κατά τη συντέλεια του κόσμου. Αυτός έρχεται γιατί εμπιστεύτηκε στο καθένα μας μία αποστολή να δώσουμε τη τροφή Του στη χριστιανική κοινότητα όπου ζούμε . Η τροφή του Χριστού είναι ο λόγος του Ευαγγελίου που τρέφει το νου με το φως και την αλήθεια, με τη χάρη των μυστηρίων που τρέφουν την ψυχή με τη θεία ζωή και τη θεία αγάπη που χύνεται στην ανθρώπινη καρδιά από το Πνεύμα το άγιο. Η θεία αγάπη που τρέφει και αναζωογονεί τη ζωή και την εργασία. Αυτός έρχεται για να ζητήσει το λογαριασμό απο κάθε δούλο για τη υπηρεσία του, για να ανταμείψει με τη σωτηρία ή να τιμωρήσει με την αιώνια καταδίκη.
Από το δούλο ζητείται να είναι πιστός και συνετός για να κάνει το θέλημα του Κυρίου το οποίο του εμπιστεύτηκε, δηλαδή να ενεργεί σύμφωνα με τη αποστολή του δίνοντας τροφή σε αυτούς που έχει υπό τη προστασία του.
Από το δούλο ζητείται να είναι πιστός στο <ναι> που είπε όταν πάρθηκε η πρώτη του απόφαση, δηλαδή να ανταποκριθεί στο κάλεσμα του Κυρίου παρά τις δυσκολίες και τη ρουτίνα της καθημερινότητας. Η πίστη μπορεί να προστατευτεί με το να επιστρέφεις πάντα στην πρώτη απόφαση.
Η σύνεση ή η σοφία είναι ένα δώρο από τα δώρα του Αγίου Πνεύματος. Αυτό το δώρο δόθηκε στον άνθρωπο για να έχει το βλέμμα του Θεού σε κάθε υποχρέωση και ευθύνη. Ο δούλος πρέπει να αντιπροσωπεύει το Κύριο του και πρέπει να ενεργεί ώστε να εκπληρώσει την αποστολή του με το <φόβο του Θεού> ο οποίος είναι η τελειότητα της σοφίας. < Ο σεβασμός στο Κύριο, στεφάνι της Σοφίας> (Σοφία Σειράχ 1/18)
Αν όμως ο κακός εκείνος δούλος πει μέσα του <αργεί να έρθει ο κύριος μου> (Ματθαίος 24/48), δεν είναι καθόλου συνετός και επιπλέον αρχίζει να κτυπά τους συνδούλους του και τρώει και πίνει μαζί με μέθυσους, δεν είναι πιστός. Η τιμωρία του θα είναι να τον χωρίσουν από τους πιστούς και συνετούς δούλους και η τύχη του θα είναι η αιώνια καταδίκη διότι δεν υπήρξε συνεπής στο κάλεσμα του Κυρίου με το οποίο τον τίμησε, δηλαδή να δίνει τροφή στα άτομα που του εμπιστεύτηκε.
Ας προσευχηθούμε
Ιησού Χριστέ, εσύ τίμησες το κάθε ένα από εμάς με μια υποχρέωση και εμπιστεύθηκες στον καθένα μία αποστολή, στο δικό του χώρο, δηλαδή να δώσουμε στα αδέλφια μας, τα παιδιά Σου, τη τροφή του Λόγου Σου, της Χάρης και της Αγάπης Σου.
Προσευχόμαστε σήμερα για τους εκκλησιαστικούς μας ποιμένες και τους υπεύθυνους πολιτικούς μας ώστε να περιβάλλονται με σοφία και πίστη για να σκορπούν στο τραπέζι της ζωής τα πνευματικά και υλικά αγαθά σου τα θεία σου δώρα καθώς και τα πρόσκαιρα.
Δίδαξε μας ότι η ζωή είναι μια επαγρύπνηση και μια αναμονή του ερχομού σου στην καθημερινή μας ζωή όπου ανανεώνεις την υπηρεσία και τη δέσμευση μας σύμφωνα με τις παρούσες και μεταβαλλόμενες ανάγκες.
Φώτισε μας με το φως του Αγίου Πνεύματος Σου ώστε να μπορούμε να διαβάζουμε τα γεγονότα της ζωής μας και το μυαλό μας ναναι έτοιμο στο κάλεσμα Σου και στη φώτιση του Πνεύματος Σου.
Δίδαξε μας ότι η ζωή είναι μια καθημερινή υποχρέωση για υπηρεσία και ότι θα έρθεις στο τέλος του κόσμου και θα μας ζητήσεις λογαριασμό για αυτό.
Δώσε μας τη χάρη να μπορούμε να καταλάβουμε ποια είναι η τύχη μας μαζί Σου, ώστε να μπορέσουμε να λάβουμε τη σωτηρία που υποσχέθηκες στους πιστούς και συνετούς σου δούλους.
Σε σένα η δόξα και η τιμή ω Αγιότατη Τριάδα, Πατέρα Υιέ και Άγιο Πνεύμα στους αιώνες των αιώνων. Αμήν
For the English version Click here
____________________________________________________
