Κυριακή του εξαγιασμού της εκκλησίας
2/11/2008
Ανάμνηση των νεκρών μας
Η εκκλησία είναι η κατοικία του Θεού και το όργανο της σωτηρίας
(Εβραίους 9/1-12 ; Ματθαίου 16/13-20)
Εισαγωγή
Με την Κυριακή του εξαγιασμού της εκκλησίας αρχίζει ένα νέο λειτουργικό έτος που μοιάζει με το ηλιακό έτος. Όπως η γη γυρίζει γύρω από τον ήλιο για να συσσωρεύει φως, θερμότητα και ζωή για 12 μήνες που αρχίζουν τον Γενάρη με τις 4 εποχές : χειμώνα, άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο έτσι και η εκκλησία, η κοινωνία των πιστών, γυρίζει γύρω από το μυστήριο του Ιησού Χριστού για να φωτιστεί από το φως του, να πάρει ζωή από τη ζεστασιά της αγάπης του και να συμμετέχει στη θεία του ζωή για 12 μήνες αρχίζοντας το Νοέμβρη χωρισμένο και αυτο σε 4 εποχές :
* Τη γέννηση του Ιησού Χριστού και τη δημόσια ζωή Του (μυστήριο της ενσάρκωσης)
* Το πάθος του Χριστού, ο θάνατος και η ανάσταση Του (μυστήριο της λύτρωσης)
* Η κατάβαση του Αγίου Πνεύματος και η αποστολή της εκκλησίας (μυστήριο της διαχείρισης και της αγιότητας)
* Ο ερχομός του Χριστού μέσα στη δόξα κατά τη συντέλεια του κόσμου (μυστήριο της αιώνιας ζωής).
Αυτές οι 4 εποχές χωρίζονται σε 7 περιόδους :
1. H περίοδος των Χριστούγεννων.
2. H περίοδος των Θεοφανείων.
3. H περίοδος της Ανάμνησης.
4. H περίοδος της Σαρακοστής και των Παθών.
5. H περίοδος της Αναστάσης και της Αναλήψεως.
6. H περίοδος της Πεντηκοστής.
7. H περίοδος του Σταυρού.
Tο ιωβηλαίο έτος του Αποστόλου Παύλου και η επεξήγηση του κειμένου της επιστολής και του σημερινού Ευαγγελίου.
1.Οι επιστολές του Παύλου και το προφίλ του σαν Απόστολος.
Βρισκόμαστε στο ιωβηλαίο έτος όπου γιορτάζουμε τα 2000 χρόνια από τη γέννηση του Αποστόλου Παύλου που ανακηρύχθηκε από τον Πάπα Βενέδικτο ΧVI και άρχισε στις 29 Ιουνίου 2008 και θα λήξει στις 29 Ιουνίου 2009.
Κατά τη διάρκεια της πορείας μας θα δούμε τις 14 επιστολές γραμμένες από τον Απ. Παύλο, αυτόν τον κατ’ εξοχή πρώτο θεολόγο που επεξήγησε το μυστήριο του Χριστού και της εκκλησίας Του.
Θα εξηγήσουμε το νόημα του κειμένου της επιστολής που διαβάζουμε κάθε Κυριακή και θα ψάξουμε για τη σχέση της με το κείμενο του ευαγγελίου της ίδιας ημέρας.
Για να παρουσιάσουμε τις επιστολές του Απ. Παύλου, μπορούμε να πούμε ότι έγραψε κατ’ ακολουθία τις 14 επιστολές του μεταξύ του έτους 50 και 63, αρχίζοντας με τις 2 επιστολές προς Θεσσαλονικείς, τις 2 προς Κορινθίους, την επιστολή προς Γαλάτας αυτή προς Ρωμαίους, την Επιστολή προς Φιλιππησίους, μετά προς Εφεσίους, ακολουθεί αυτή προς Κολοσσαείς η επιστολή προς Φιλήμονα, ακολουθούν οι ποιμαντικές επιστολές δηλαδή οι 2 επιστολές στον μαθητή του Τιμόθεο και αυτή που γράφτηκε προς τον ακόλουθο του τον Τίτο και η τελευταία του επιστολή γραμμένη προς Εβραίους.
Ο Παύλος ανακηρύσσει τον εαυτό του Απόστολο μολονότι δεν ανήκει στους 12 Αποστόλους που διάλεξε ο Ιησούς, που κάλεσε και προσκάλεσε να διακηρύξουν το Ευαγγέλιο Του σε όλο τον κόσμο, κάνοντας τους πυλώνες της εκκλησίας κτισμένους στο βράχο της πίστης. Ο απ. Παύλος προσδιορίστηκε επίσης από τη πατριαρχική παράδοση ως ένας Απόστολος.
Σύμφωνα με τον απ. Παύλο οι αρετές του είναι 3 και το προφίλ του σαν Απόστολος είναι:
1) Η συνάντηση του με το Κύριο Ιησού ήταν η καθοριστική συνάντηση που θα αλλάξει την ίδια του τη ζωή (Α. Κορινθ.9/1). Ήταν η θεία Χάρη που τον κάλεσε και απέστειλε να διακηρύξει τοΕυαγγέλιο στους ειδωλολάτρες (Γαλ 1/15-16). Για τον εαυτό του λέει ότι είναι ο Απόστολος με κλίση (Ρωμ 1/1) δηλαδή καλεσμένος και σταλμένος όχι από ανθρώπους και όχι με ανθρώπινη μεσολάβηση αλλά καλεσμένος από τον ίδιο τον Ιησού Χριστό και τον Θεό Πατέρα (Γαλ 1/1)
2) Αυτός είναι Απόστολος διότι δεν στάλθηκε ως αντιπρόσωπος από Αυτόν που τον έστειλε αλλά αυτός είναι ο πραγματικός πρεσβευτής και ο κομιστής της αποστολής του. Αυτός πρέπει να εργασθεί ως υπεύθυνος και όχι ως αντιπρόσωπος για συγκεκριμένη εντολή. Γι’ αυτό λέει για τον εαυτό του: « Ο Παύλος, που ο Θεός θέλησε να τον καλέσει ως απόστολο του Ιησού Χριστού » (Α Κορ.1/1), « Ο Παύλος, απόστολος του Ιησού Χριστού, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού »(Β Κορ. 1/1), δηλαδή « δούλος του Ιησού Χριστού » ( Ρωμ. 1/1) που έβαλε ολόκληρο το είναι του στη υπηρεσία Του, για να πραγματοποιήσει την αποστολή του στο όνομα του ίδιου του Ιησού, χωρίς κάποιο προσωπικό συμφέρον.
3) Αυτός είναι Απόστολος γιατί ίδρυσε τις εκκλησίες αγγέλλοντας τη χαρμόσυνη είδηση, το Ευαγγέλιο. Η ιδιότητα του ως απόστολος δεν ήταν για αυτόν ένας τίτλος τιμής αλλά μια πραγματική και ουσιαστική δέσμευση και μερικές φορές καταστροφική διότι οι πράξεις και τα έργα του δείχνουν την ταυτότητα του σαν απόστολος. Έζησε ψάχνοντας να καταλάβει τη σχέση μεταξύ του Ευαγγελίου και της ίδιας της ύπαρξης του, και κατάλαβε την υπαρκτή σύνδεση μεταξύ του και του μυνήματος του Ευαγγελίου επειδή ο απ. Παύλος ακολούθησε τη αποστολή του με πολύ αφοσίωση και χαρά.
2. Επεξήγηση της επιστολής προς Εβραίους (Εβραίους 9/1-12)
Αυτή η παράγραφος της επιστολής του απ. Παύλου εντάσσεται στο χώρο της συζήτησης πάνω στην ιεροσύνη του Χριστού ο οποίος πραγματοποίησε τη λύτρωση του ανθρώπινου γένους και έγινε συμμέτοχος στην θεία του ζωή. Η επιστολή προς Εβραίους με τα 13 κεφάλαια της μιλά για το ιερατικό μυστήριο του Χριστού σε τρία κύρια σημεία :
1. 1. Να παρουσιάσει το όνομα του Χριστού και να εγκαταστήσει τη θέση του με το Θεό και το λαό (Κεφ. 1-2)
2. Να δείξει τις κύριες αρετές της ιεροσύνης του Χριστού που είναι: η θέση του κοντά στο Θεό και η συμμετοχή του με τους ανθρώπους ( Κεφ. 3-5)
3. Η πίστη στο μυστήριο του Χριστού σαν Υιό του Θεού και συνεπώς στην Αγιότατη Τριάδα παρούσα στην εκκλησία σαν μια κοινωνία πιστών εργαζομένων σ’ αυτή και στην ιστορία της ανθρωπότητας ώστε η εκκλησία, κτισμένη στο βράχο της πίστης να μην καταρρεύσει ποτέ.
4. Να διατυπώσει το πλήρες και ολοκληρωμένο δόγμα, δηλαδή ότι ο Χριστός είναι ο ύψιστος ιερέας σε ένα νέο τρόπο και η προσωπική του θυσία διαφοροποιείται εντελώς από τις αρχαίες πρακτικές και τηρήσεις. Η δική του θυσία άνοιξε την αληθινή άγια πόρτα του ουρανού η οποία συμβολίζει τη συμμετοχή στη θεία ζωή. Η θυσία που εξασφάλισε όλους τους ανθρώπους και τους έδωσε την άφεση όλων των αμαρτιών τους. (Κεφ. 5-10)
5. Να καλέσει τους χριστιανούς να περπατήσουν στο δρόμο που ο Ιησούς Χριστός χάραξε με την θυσία του, με πίστη και υπομονή (Κεφ. 11-12)
6. Να παροτρύνει τους χριστιανούς να δεσμευθούν να περπατήσουν στο δρόμο της αγιότητας και της ειρήνης (Κεφ.12-13)
Η σημερινή επιστολή μάς μιλά για τη θέση τής παλαιάς λατρείας η οποία ήταν η πρώτη κατοικία του Θεού (9/1-5). Μας μιλά επίσης για τη παλαιά ιερατική υπηρεσία, τις λατρείες και τις θυσίες της (9/6-9) και μας λέει ότι όλες αυτές οι λατρείες είναι γήινες και δεν είναι παρά σαρκικές εντολές που αφορούν σε φαγητά και ποτά και που ισχύουν ωσότου έρθει η ώρα της ανακαινίσεως.(9/10)
Μετά απ’αυτό ο Απ. Παύλος μιλά για την αποτελεσματικότητα της ιεροσύνης του Χριστού και της θυσίας του σώματος με τρόπο τέλειο και αιώνιο. Αυτός είναι ο Ύψιστος Ποντίφικας, η θυσία Του είναι μοναδική και συνεχής και αντικατοπτρίζει το αιώνιο καλό, μια θυσία που έδωσε σε όλους μας την αιώνια σωτηρία.
3. Η εκκλησία σαν δεύτερη και τελευταία κατοικία του Θεού (Ματθαίου 16/13-20)
Στη Καισάρεια του Φιλίππου ο Ιησούς ανήγγειλε το μυστήριο της εκκλησίας η οποία έγινε η κατ’ εξοχή κατοικία του Θεού. Ένα οικοδόμημα κτισμένο πάνω στην πίστη στο Χριστό, μοναδικό Υιό του Θεού όπως το διακήρυξε ο Πέτρος. Απαντώντας στην ερώτηση του Ιησού και στην διακήρυξη του ιδίου του Ιησού, βρίσκουμε τα ουσιαστικά στοιχεία τις ίδρυσης της αγίας εκκλησίας:
1. Η πίστη στο μυστήριο του Χριστού σαν Υιό του Θεού και συνεπώς στην Αγιότατη Τριάδα παρούσα στην εκκλησία σαν μια κοινωνία πιστών εργαζομένων σ’ αυτή και στην ιστορία της ανθρωπότητας ώστε η εκκλησία, κτισμένη στο βράχο της πίστης να μην καταρρεύσει ποτέ.
2. Η πίστη στη Χάρη των μυστηρίων η οποία μπορεί να μας θεραπεύσει από την αμαρτία και την αδυναμία. Μια χάρη που αγιάζει τον πιστό και τον κάνει συμμέτοχο στην Θεία Ζωή, μια δύναμη ενάντια σε κάθε κακό : « και δεν θα την κατανικήσουν οι δυνάμεις του Άδη» .
3. Η εξουσία του να λύνει και να δένει κάθε αμαρτία , γνωστή ως η εξουσία της διαχείρισης των πιστών, η οποία διατάσσει και αποτρέπει για να αυξηθεί η πίστη στον Χριστό σε όλους τους πιστούς και να επιβεβαιωθεί και διατηρηθεί από κάθε παρέκκλιση δια μέσου της διακήρυξης της δογματικής αλήθειας και διδασκαλίας και διαμέσου των νόμων και κανόνων που εκδίδει.
Αυτά τα τρία στοιχεία είναι συνδεδεμένα και συμπληρώνονται μεταξύ τους γι’ αυτό δεν μπορείς να αφαιρέσεις κανένα μόριο, διαφορετικά θα υπάρξει ανισσοροπία στην εκκλησιαστική κοινωνία στις δύο διαστάσεις της. Την κάθετη διάσταση σε σχέση με την κοινωνία με τον Θεό και στην οριζόντια σε σχέση με την ενότητα μεταξύ των μελών της.
Η Κυριακή της αγιότητας της εκκλησίας είναι μια αγγελία ότι η εκκλησία είναι Άγια δια μέσου της ένωσης της με το Χριστό ο οποίος είναι ο λόγος της αγιότητας της. Είναι ένα κάλεσμα που απευθύνεται σε όλα τα μέλη της εκκλησίας για να φθάσουν στην τέλεια και υποσχόμενη σε αυτούς αγιοσύνη.
Με την αγιωνυμία ορισμένων πιστών, δηλαδή όταν ανακηρύσσει επίσημα ότι οι πιστοί αυτοί έζησαν ηρωικά τις αρετές και την πιστότητα τους στη χάρη του Θεού, η εκκλησία αναγνωρίζει τη δύναμη του Πνεύματος της αγιοσύνης που βρίσκεται μέσα της και δυναμώνει την ελπίδα των πιστών προσφέροντας τους αγίους της ως πρότυπο και ως μεσίτες. Η Εκκλησία που περιλαμβάνει στα σπλάχνα της τους αμαρτωλούς είναι ταυτόχρονα αγία και έχει πάντα ανάγκη από κάθαρση και δεν εγκαταλείπει ποτέ τις προσπάθειες για μετάνοια και ανακαίνιση της.
Είναι αμαρτωλοί στους οποίους έχει φθάσει η σωτηρία του Χριστού αλλά βρίσκονται στην πορεία του εξαγνισμού τους. (Κατήχηση της Καθολικής Εκκλησίας αρ.827-828)
Ας προσευχηθούμε
Κύριε Ιησού, την Κυριακή του εξαγιασμού της εκκλησίας, διακηρύσσουμε την πίστη μας σε σένα μαζί με τον Απόστολο Πέτρο, και βεβαιώνουμε τη συμμετοχή μας στην εκκλησία που Εσύ οικοδόμησες πάνω στην πέτρα της πίστης, για να αντισταθούμε σε κάθε δύναμη του κακού.
Εμείς πιστεύουμε ότι η εκκλησία είναι αγία διαμέσου της θυσίας του σώματος και του αίματος Σου και ότι είναι η κατοικία της Αγιότατης Τριάδας. Βοήθησε μας, εμάς τα παιδιά της να περπατάμε στο δρόμο της αγιοσύνης με το πλήθος των μακαρίων και των αγίων.
Ανανέωσε την πίστη μας για να πιστεύουμε ότι είσαι ζωντανός στην εκκλησία με την παρουσία Σου στην αγία λειτουργία σαν Σωτήρας, Λυτρωτής και Οδηγός όλων των πιστών στους δρόμους της δικαιοσύνης, του καλού και της αλήθειας.
Σε σένα η δόξα και η τιμή με τον Πατέρα Σου και το ζωοποιό Άγιο Πνεύμα σε όλους τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
_____________________________________________________
