2η Κυριακή μετά την ανύψωση του Τιμίου Σταυρού

2η Κυριακή μετά την ανύψωση του Τιμίου Σταυρού
28/9/2008
Ο Χριστός είναι η ελπίδα μας σε αυτό το επίγειο ταξίδι
Α Κορινθίους 15/19-34 Ματθαίος 24 1-14

Εισαγωγή

Αυτή η τελευταία λειτουργική περίοδος μετά την ανύψωση του τιμίου σταυρού, ονομάζεται επίσης αισχατολογική, δηλαδή η μελλοντική κατάσταση πού συμβαίνει μετά τον θάνατο. Για αυτό, ο Απόστολος Παύλος μιλά για την ανάσταση των νεκρών, και την ελπίδα στο Χριστό, διότι διά αυτού και σε αυτόν η σωτηρία κάθε ανθρώπου.

Όπως ο Χριστός αναστήθηκε από τον θάνατο, έτσι και οι νεκροί είναι καλεσμένοι να αναστηθούν μαζί του. Ο πρωτότοκος, δηλαδή ο πρώτος που εγγυάται και υπόσχεται την ανάσταση. Είναι για αυτό που ο Απόστολος Παύλος μας καλεί να ζήσουμε μια ηθική και υγειή ζωή σε σχέση και κοινωνία με το Θεό δια μέσου του Ιησού Χριστού.

Α. Επεξήγηση του κειμένου της επιστολής και η σχέση του με την ευαγγελική διδασκαλία του σήμερα.
1. Η βάση της ανάστασης των νεκρών είναι ο Ιησούς Χριστός που πέθανε για να σώσει την ανθρωπότητα, αναστήθηκε για να δικαιώσει και να αναστήσει όλους τους νεκρούς για μια νέα ζωή που τον ενώνει με την αιώνια ζωή του Θεού.

Ο Παύλος δεν μιλά μόνο για το υλικό μέρος, δηλαδή το σωματικό θάνατο και την ανάσταση, αλλά για τον πνευματικό θάνατο, δηλαδή την καταδίκη της ψυχής στoν αιώνιο θάνατο.

Απέναντι απ’αυτό το θάνατο της ψυχής, υπάρχει ένας πνευματικός τρόπος για να πεθάνει κάποιος στο τέλος του κόσμου, για να αξίζει την αιώνια σωτηρία με την ανάσταση των καρδιών για μια νέα ζωή στην δικαιοσύνη. « Όπως πεθαίνουν όλοι εξαιτίας του Αδάμ έτσι όλοι θα ξαναπάρουν ζωή με τον Χριστό» (Α Κορινθίους 15/22).

Η αμαρτία είναι θάνατος γιατί χωρίζει τον άνθρωπο από τον Θεό. Είναι ένας πνευματικός και αιώνιος θάνατος έχοντας ως ένδειξη το σωματικό θάνατο. Στην επιστολή του προς τους Ρωμαίους ο Παύλος εξηγεί αυτή την αλήθεια: «Μέσω ενός ανθρώπου μπήκε στον κόσμο η αμαρτία και μέσω της αμαρτίας ο θάνατος. Έτσι εξαπλώθηκε ο θάνατος σε όλους τους ανθρώπους, γιατί όλοι αμάρτησαν » (Ρωμαίους 5/12).

Στο βιβλίο της Σοφίας Σολομώντος διαβάζουμε: «Ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο για την άφθαρτη ζωή τον έφτιαξε σύμφωνα με τη δική του εικόνα, την εικόνα του αιώνιου Θεού. ‘Ομως από το φθόνο του διαβόλου μπήκε ο θάνατος στον κόσμο, κι όσοι στο διάβολο ανήκουν θα υποστούν το θάνατο» (Σοφία 2/23-24)

Παράλληλα ο Παύλος προσθέτει « Η χάρη όμως του Θεού που έφερε ο Χριστός δε συγκρίνεται με την παράβαση του Αδάμ. Γιατί εάν η παράβαση ενός ανθρώπου είχε σαν συνέπεια το θάνατο όλων, πολύ περισσότερο η χάρη που μας δώρισε η πλούσια δωρεά της χάρης που έφερε στον κόσμο ο ένας άνθρωπος ο Ιησούς Χριστός, πλημμύρισε όλη η ανθρωπότητα” (Ρωμαίους 5/15). Η βάση της πίστης μας στο Ιησού Χριστό είναι η ελπίδα της πνευματικής ανάστασης στην πρόσκαιρη και γήινη ζωή μας και στη ζωή που θα έρθει. Αυτό περιγράφει ο Παύλος γράφοντας « Αν η χριστιανική ελπίδα μας περιορίζεται μόνο σ’ αυτή τη ζωή τότε είμαστε οι πιο αξιοθρήνητοι από όλους τους ανθρώπους » (Α Κορινθίους 15/19)

Ο Παύλος επιμένει ότι η ανάσταση στον Χριστό είναι κρατημένη « Ο καθένας με τη σειρά του: πρώτος αναστήθηκε ο Χριστός έπειτα θα αναστηθούν όσοι είναι δικοί του, την ημέρα της παρουσίας του » (Α Κορινθίους 15/23) Είναι αυτοί που έζησαν μια δίκαιη ζωή και πέθαναν στην χάρη και την ειρήνη του Θεού και της Εκκλησίας. Γι’ αυτό οι αμαρτωλοί δεν ανασταίνονται στο Χριστό αλλά είναι καταδικασμένοι στην αιωνιότητα σώμα και ψυχή όπως λέει ο Ιησούς Χριστός: «Μην απορείτε γι’ αυτό. Πλησιάζει ο καιρός που όλοι οι νεκροί θ’ άκουσουν τη φωνή του » (Ιωάννη 5/28-29). Η ανάσταση των νεκρών είναι για όλους, όπως λέει ο Απόστολος Παύλος , « Επίσης έχω την ίδια ελπίδα στο Θεό μ’ αυτούς ότι θα αναστηθούν όλοι οι νεκροί δίκαιοι και άδικοι » (Πράξεις 24/15), οι δίκαιοι για την σωτηρία και οι άδικοι για την καταδίκη.

Ο Απόστολος Παύλος συνδέει το βάπτισμα με την ανάσταση. Το βάπτισμα είναι η επίσπευση του θανάτου αφού το βάπτισμα είναι να πεθάνεις στην αμαρτία για να αναστηθείς στην χάρη. Αυτός αναρωτιέται: Τι νόημα θα είχε το βάπτισμα αν δεν υπήρχε η ανάσταση των νεκρών πού πέθαναν στην ψυχή λόγω της αμαρτίας ή πέθαναν στο σώμα? Και είπε « Σκεφτείτε ακόμα και τούτο: όσοι βαφτίζονται για τους νεκρούς για ποιο λόγο να βαφτίζονται για χάρη τους, αν δεν υπάρχει ελπίδα αναστάσεως των νεκρών ; » (Α Κορινθίους 15/29)

Η αρχική έννοια του βαπτίσματος είναι η βύθιση στο νερό η πραγματική όμως έννοια είναι η κάθοδος του βαπτιζόμενου στον τάφο για να πεθάνει στην αμαρτία με τον Χριστό και να αναστηθεί μαζί Του για μια νέα ζωή όπως εξηγεί αλλού ο Παύλος « Πραγματικά το βάπτισμα μας σημαίνει πως συμμετέχουμε στο θάνατο και στην ταφή του Χριστού. Κι όπως ο πατέρας Θεός με την δύναμη του ανέστησε το Χριστό από τους νεκρούς, το ίδιο και εμείς μπορούμε να ζήσουμε μια νέα ζωή»(Ρωμαίους 6/4) Ο Ιησούς Χριστός με το Πάσχα του Θανάτου και της Ανάστασης Του άνοιξε τις κολυμπήθρες για όλους τους ανθρώπους (Κατήχηση της καθολικής εκκλησίας Νο.628& 1225)

Ο Απόστολος Παύλος συσχετίζει επίσης το βάπτισμα με την μάχη ενάντια στο κακό και την αμαρτία και ρωτά « Κι εμείς οι ίδιοι, γιατί να διακινδυνεύουμε τη ζωή μας κάθε στιγμή ; » (Α Κορινθίους 15/30) για να προσθέσει γι΄ αυτή την σχέση « Αν οι νεκροί δεν πρόκειται ν’ αναστηθούν, τότε, όπως λέγεται, ας φάμε και ας πιούμε, γιατί αύριο δεν θα ζούμε » (Α Κορινθίους 15/32).

Είναι για αυτό που ο Απόστολος Παύλος προσκαλεί σε αφύπνιση (ξύπνημα) πίστης η οποία φωτίζει όλα τα μέρη της ζωής και έτσι ο πιστός θα ξεφύγει « από τις κακές συναναστροφές που καταστρέφουν τον καλό χαρακτήρα ». Εκφράζει αυτό το κάλεσμα παραπονούμενος ότι αγνοείται ο Θεός « Συνέλθετε, ξαναγυρίστε στο σωστό και πάψετε να αμαρτάνετε. Θα σας πω κάτι για να σας κάνω να ντραπείτε: Μερικοί από σας δεν γνωρίζουν το Θεό » (Α Κορινθίους 15/33-34).

Και εμείς παιδιά του καιρού αυτού έχουμε ανάγκη να ξυπνήσουμε στην πίστη μας και να ντραπούμε για την άγνοια μας.

2. Η ζωή μας θα έχει τέλος και θα είναι η τελική κρίση.

Ο Χριστός στο σημερινό Ευαγγέλιο μας δίνει προφητείες για το τέλος του κόσμου και μας καλεί να επιμένουμε στην ελπίδα, να παραμείνουμε σταθεροί στην πίστη μας στο Θεό και στην Αλήθεια, μολονότι πολλοί θα απομακρυνθούν απ’ αυτόν. Μας καλεί επίσης να διαφυλάξουμε στην καρδιά μας « την αγάπη μολονότι η αγάπη των πολλών θα ψυχρανθεί διότι μόνο όποιος μείνει σταθερός ως το τέλος αυτός θα σωθεί » (Ματθαίος 24/10-13).

Αφού προειδοποίησε για την καταστροφή της Ιερουσαλήμ, οι απόστολοι κατάλαβαν ότι με την καταστροφή της Ιερουσαλήμ και του ναού της έφθανε το τέλος του κόσμου για αυτό το έκαναν να παρατηρήσει τις οικοδομές του ναού. Πώς ήταν δυνατόν αυτή η Πόλη και όλα τα οικοδομήματα της κτισμένα με τόση ακρίβεια από τον Σολωμόντα να καταρρεύσουν? Μα ο Ιησούς επιβεβαίωσε ακόμη μια φορά « Τα βλέπετε όλα αυτά; Σας βεβαιώνω πως δεν θα μείνει εδώ πέτρα πάνω στην πέτρα. Όλα θα γκρεμιστούν »( Ματθαίος 24/2). Γι’ αυτό οι μαθητές πολύ βιαστικά το ρώτησαν: « Πές μας πότε θα γίνουν αυτά και ποιο σημάδι θα δείξει πώς πλησιάζει η παρουσία σου και η συντέλεια του κόσμου; » (Ματθαίος 24/3).

Ο Ιησούς δεν απάντησε στην ερώτηση τους μολονότι ιστορικά η καταστροφή της πόλης συνέβηκε το έτος 70. Τους έδωσε συμβολικές εικόνες βγαλμένες από τα ιερά βιβλία της παλαιάς διαθήκης και είναι συμφορές, πόλεμοι και αποπλανήσεις που παραποιούν την αλήθεια. Μετά απ’ όλα αυτά ο Ιησούς φώναξε τους μαθητές του να αντιληφθούν τι είχαν στα χέρια τους δηλαδή « να κηρύξουν το ευαγγέλιο της βασιλείας του Θεού σε όλη την οικουμένη για να το ακούσουν όλα τα έθνη» (Ματθαίος 24/14).

Οι διωγμοί θα τους ακολουθήσουν σε όλη τους τη ζωή καθώς και στη ζωή της εκκλησίας. Το τέλος στο οποίο αναφέρεται ο Ιησούς είναι το τέλος του κόσμου των πολέμων των διωγμών του μίσους και της κακίας και η απαρχή του κόσμου του Θεού στην γη των ανθρώπων. Γι’ αυτό ο Ιησούς καλεί στην κήρυξη της καλής αγγελίας του Βασιλείου Του αντί να βυθιστούμε στις ανησυχίες αναφορικά με την συντέλεια του κόσμου η οποία θα έρθει μετά που θα κηρυχθεί το Ευαγγέλιο σε όλα τα έθνη.

Οπωσδήποτε μόνο το Ευαγγέλιο, ο Λόγος του Θεού, που είναι πνεύμα και ζωή μπορεί να βοηθήσει του πιστούς να αντέξουν στην Αλήθεια αντιμέτωποι με ψευδοπροφήτες που παραπλανούν για την πίστη και την εκκλησία κρατώντας στάση άδικη και ψεύτικη. Μπορεί να βοηθήσει τους πιστούς να επιμείνουν με κουράγιο ενάντια στους διωγμούς, τις δοκιμασίες και στους πολέμους. Μπορεί να βοηθήσει τους πιστούς να διαφυλάξουν την αγάπη στις καρδιές τους παρόλο που η αγάπη αυτή θα ψυχρανθεί στις καρδιές πολλών. Γιατί ή αγάπη είναι πιο δυνατή από την κακία την αμαρτία και το θάνατο. Το « μυστήριο της πίστης» που αποκαλύφθηκε στο πρόσωπο του Χριστού θα νικήσει στο τέλος, όπως λέει ο Απόστολος Παύλος το «μυστήριο της αμαρτίας».

Το σημερινό ευαγγέλιο, μάς αφορά με άμεσο τρόπο. Ελπίζουμε να είναι το σημείο αναφοράς μας και πηγή της δύναμης, της πνευματικής και ηθικής επιμονής μας.
Έτσι με την δύναμη του ευαγγελίου του Χριστού μπορούμε να αντιμετωπίσουμε όλες τις δοκιμασίες τις καταστροφές και κατακτήσεις που μας περιβάλλουν είτε σε πνευματικό επίπεδο είτε σε εκκλησιαστικό ή κοινωνικό για να είμαστε μαρτυρία για όλα τα έθνη. (Ματθαίος 24/14)

Ας προσευχηθούμε

Ιησού Χριστέ εσύ είσαι η ελπίδα μας στο ταξίδι μας σε αυτή τη γη. Με το λόγο του Ευαγγελίου σου και τη χάρη των σωτήριων μυστηρίων σου, μας αναστήνεις από το πνευματικό θάνατο στη αμαρτία σε μια νέα ζωή στο Πνεύμα το Άγιο.

Βοήθησε μας Κύριε να ζούμε τις υποχρεώσεις του βαπτίσματος μας συμμετέχοντας στο Πάσχα σου, πεθαίνοντας στην αμαρτία και στο κακό και ανασταίνοντας στη Χάρη και το καλό.

Έτσι μπορούμε να παλέψουμε ενάντια σε κάθε ηθική εξέγερση, κάθε εγωισμό και αδικία μαρτυρώντας την αλήθεια ενάντια στα λάθη μαρτυρώντας την αγάπη ενάντια στο μίσος και τη κακία αναμένοντας να εμφνιστείς στην ανθρώπινη ζωή μας, στην εκκλησία μας, στην κοινωνία μας και ιδιαίτερα στις οικογένειες μας.

Βοήθησε Κύριε τους παντρεμένους με την χάρη του μυστηρίου του γάμου τους να διαφυλάξουν την ένωση με το Θεό, ανάμεσα τους και με τη κοινωνία με την αιώνια αφοσίωση κάτω από τον Λόγο του Ευαγγελίου σου, του Σταυρού της Σωτηρίας Σου και της διαθήκης Σου.

Σε σένα ο έπαινος και η Δόξα Αγιότατη Τριάδα, Πατέρα, Υιέ και Άγιο Πνεύμα στους αιώνες των αιώνων. Αμήν

__________________________________________________

1η Κυριακή μετά την ανύψωση του Τιμίου Σταυρού

1η Κυριακή μετά την ανύψωση του Τιμίου Σταυρού
21/9/2008
Η ευθύνη είναι μια τίμια υπηρεσία
β Τιμόθεος 2/ 1-10 Μάρκος 10/35-45
Πρόλογος
Αυτή η λειτουργική περίοδος της ανύψωσης του Τιμίου Σταυρού, που ονομάζουμε επίσης «εσχατολογική», περίοδο του μέλλοντος που συμβαίνει μετά το θάνατο, βασίζεται στο λόγο του Αποστόλου Παύλου «Το κύρυγμα περί του Σταυρού σ΄εμας που σωζόμεθα είναι δύναμις Θεού» (Α Κορ. 1/18)
Ο στοχασμός μας αυτή τη λειτουργική περίοδο και ιδιαίτερα σ΄αυτό το ιωβηλαίο ετος της γέννησης του Αποστόλου Παύλου θα επικεντρωθεί στις επιστολές του σε σχέση με το ευαγγέλιο της κάθε Κυριακής.
**************
Οι δύο επιστολές του Αποστόλου Παύλου προς Τιμόθεο και προς Τίτο είναι μία μικρή ομάδα «Ποιμαντικών επιστολών» διότι απευθύνονται σε ποιμένες της ψυχής και δίνουν ηθικούς κανόνες και παροτρύνσεις αναφορικά με την διοίκηση της εκκλησίας. Ο Απόστολος Παύλος έγραψε το έτος 67 αυτή την δεύτερη επιστολή προς Τιμόθεο κατά την τελευταία του φυλάκιση στη Ρώμη λίγο πρίν το μαρτύριο του.
Ο Τιμόθεος ηταν μαθητής του Αποστόλου Παύλου. Γεννήθηκε στην Λικόνια και ισως στη Λίστρη της Μικράς Ασίας από πατέρα Ελληνα ειδολολάτρη και μητέρα Ιουδέα πιστή. Ο Τιμόθεος έγινε ο πιστός ακόλουθος του Παύλου σε όλα του τα ταξίδια και ήταν ο αγαπημένος του μαθητής.

Α. Επεξήγηση του κειμένου της επιστολής και της σχέση της με τη ευαγγελική διδασκαλία του σήμερα.
Στο κείμενο της 2ης επιστολής προς Τιμόθεο υπάρχουν ποιμαντικές παροτρύνσεις που δωθηκαν σε αυτόν Ποιμένα της κοινότητας και μια θεολογική διδασκαλία. Δύο σημεία σημαντικά που ισχύουν και σήμερα για κάθε ιερέα και υπεύθυνο της ενορίας.

1.Ταυτότητα του υπευθύνου:
Η παρότρυνση περιλαμβάνει σημεία πειθαρχίας που χαρακτηρίζουν την ταυτότητα του ιερέα και υπεύθυνου (βΤιμ. 2/1-7)
- Ενδυνάμωση στη χάρη που δόθηκε από τον Ιησού Χριστό. Αυτή τη χάρη που ο ίδιος ο Παύλος έζησε στην πληρότητα της όταν άκουσε από το ίδιο το Θεό μια λέξη που τον ενδυνάμωσε. « Σου είναι αρκετή ή χάρις μου διότι η δύναμις μου φανερώνεται τέλεια εκεί που υπάρχει αδυναμία» και η απόφαση του ήταν “Πολύ ευχαρίστως λοιπόν θα καυχηθώ μάλλον δια τας αδυναμίας μου δια να κατασκηνώσει εις εμέ η δύναμις του Χριστού….διότι όταν είμαι αδύνατος τότε είμαι δυνατός. (β Κορ.12/9-10) Η χάρις είναι η χάρη η υποστήριξη που ο Θεός μας δίνει διότι απαντάμε στο κάλεσμα του νάμαστε παιδιά του θεού θετά παιδιά συμμέτοχοι στην θεϊκή του φύση
Της αιώνιας ζωής για ν’ ανταπεξέλθουμε κάθε πειρασμό και δοκιμασία. (Κατήχηση της καθολικής εκκλησίας 1996-1997)

- Να μεταδίδουμε την διδασκαλία που λάβαμε σε άτομα άξια και πιστά. Ο Παύλος στην επιστολή του προς Κορινθίους μίλησε για το περιεχόμενο της διδασκαλίας που προσπαθούσε να μεταδώσει στους πιστούς το μυστήριο της ευχαριστίας. Το σώμα του Χριστού μοιρασμένο για μας και το αίμα του που χύθηκε για μας και το καθήκον μας να το κάνουμε εις ανάμνηση του (A Κορ.11/23-25) Ο θάνατος του Χριστού για την άφεση των αμαρτιών μας και η ανάσταση του για την δικαιοσύνη μας . Ο Παύλος υπενθυμίζει στον Τιμόθεο ότι αυτός έλαβε από την γιαγιά και την μητέρα του την φύλαξη της πίστης. Αυτή η ανακοίνωση του Παύλου δίνει δύναμη στην εξουσία που εμπιστεύθηκε στο Τιμόθεο.

- Να ενδυθούμε την αρετή ιδιαίτερα: να συμμετέχουμε στο σωτήριο πάθος του σαν καρπό της αποστολής μας. Γι΄αυτό ο Τιμόθεος διακυρήχθηκε στρατιώτης για τον Ιησού Χριστό.
*Η λιτότητα και το να μην ανησυχούμε για τα υλικά αγαθά για να ικανοποιήσουμε αυτό που μας εμπιστεύθηκαν τη φύλαξη της πίστης μας για να μείνουμε πάντα σε μια στάση ετοιμότητας σε κάθε κάλεσμα και κάθε ανάγκη.
*Να εξασκούμε τους εαυτούς για να συντελέσουμε την αποστολή μας και την υπηρεσία Του σύμφωνα με τις αρχές ακριβώς όπως κάνουν οι στρατιώτες διότι η
Υπηρεσία του ευαγγελίου και των μυστηρίων απαιτεί μία ικανότητα μια τέχνη και μια επιστήμη.
*Να αναμένουμε την ανταμοιβή μας μόνο από τον Θεό και όχι από τους ανθρώπους Όπως το παράδειγμα του γεωργού που περιμένει τον κύριο του για να του δώσει μέρος του καρπού της εργασίας του.
*Η αιώνια επιστροφή στον Θεό που μας κάνει να καταλάβουμε το κάθε τι και ότι μόνο αυτός μπορεί να μας δείξει την θέληση και το δρόμο του.
*Να θυμόμαστε πάντα την Ανάσταση του Χριστού η οποία είναι η εγγύηση μας για να νικήσουμε κάθε δοκιμασία δυσκολία και πειρασμό. Ο Αναστημένος Χριστός κάνει εμάς τους πιστούς να ζούμε μια συνεχή ανάσταση στην καρδιά μας με τρόπο που ο λόγος του να μην πεθαίνει ποτέ και να μην είναι ποτέ δεμένος με οποιαδήποτε αλυσίδα.
*Η υπομονή για όλα τα πράγματα για την σωτηρία της χριστιανικής κοινότητας, όπως το παράδειγμα του Χριστού που « αγάπησε τους δικούς του εις μέγιστο βαθμό» (Ιωάννης 13/1) ο οποίος είπε « δεν έχει κανείς μεγαλύτερη αγάπη από αυτή, από το να θυσιάσει την ζωή του δια τους φίλους του» (Ιωάννη15/13)

2. Ο δρόμος για τη δόξα: Η υπηρεσία και ο σταυρός

Η δύναμη δεν είναι ένας δρόμος που οδηγεί στη δόξα, όπως πιστεύει ο κόσμος, αλλά είναι η Υπηρεσία και ο σταυρός.

Στη παράκληση του Ιωάννη και του Ιάκωβου των υιών του Ζεβεδαίου για να τους παραχωρήσει τη θέση να καθίσουν ο ένας στα δεξιά και ο άλλος στα αριστερά του κατά τη δόξα του, η απάντηση του Ιησού ήταν το κάλεσμα του να τον ακολουθήσουν φέρνοντας μαζί του το Σταυρό του. Αυτό σημαίνει να εμποτιστούμε στο βάπτισμα του θανάτου του και να κάνουμε την υπευθυνότητα και τη δύναμη μία υπηρεσία.

Ο λόγος της άμεσης παράκλησης των δύο αδερφών ήταν η όψη του Ιησού στο όρος της Μεταμόρφωσης μέσα στην αιώνια του δόξα.(Μάρκος 9/ 2-9) Αλλά ο Κύριος Ιησούς τους οδήγησε στο κήπο των ελαιών για να στοχαστούν την αγωνία του (Μάρκος 14/3)

Κάθε άνθρωπος που καλείται σε μια υπεύθυνη θέση είτε στην οικογένεια είτε στην εκκλησία είτε στην κοινωνία πρέπει να βάζει μπροστά του αυτή τη ευαγγελική εικόνα κάνοντας τη την εικόνα της δικής του ζωής.

Αυτός ο υπεύθυνος άνθρωπος πρέπει πάντοτε να αναρωτιέται:

Θα είμαι έτοιμος να πιω το πικρό ποτήρι του καθήκοντος της ευθύνης μου?
Θα υπομείνω την πίκρα που προέρχεται από τις δυσκολίες και τις δοκιμασίες που συνοδεύουν την εξάσκηση αυτής της υπευθυνότητας μου?

Θα μπορέσω να υπομείνω την αδυναμία των ανθρώπων στου οποίους αναθέτω υπηρεσίες? Θα μπορέσω να δεχθώ της αδυναμία τους να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις μου, στην άρνηση τους για το δικό μου όραμα και την αντίθεση τους στις επιθυμίες μου?

Θα εξασκήσω την υπευθυνότητα μου χωρίς συμφέρον με ταπεινοσύνη, θυσιάζοντας τον εαυτό μου χωρίς μικρο-υπολογισμούς και ανεπιθύμητα συμφέροντα?

Θα περπατούσα το δρόμο μαζί και πίσω από τον Χριστό, φέρνοντας τον σταυρό μου, πίνοντας το ποτήρι της σωτηρίας βαπτιζόμενος στον θάνατο του απονεκρώνοντας και θυσιάζοντας τον εαυτό μου?
Ο υπεύθυνος χριστιανός, είτε στην οικογένεια είτε στην εκκλησία ή στην κοινωνία, πρέπει να είναι υπηρέτης όπως ο ίδιος ο Ιησούς. Και για να είναι πραγματικά ο πρώτος και ο μεγάλος πρέπει να υπηρετεί όλους όπως έκανε ο Χριστός. Αυτός είναι ο δρόμος προς τη δόξα. Αυτός όμως που εξασκεί την υπευθυνότητα του στον κόσμο με εξουσία, αδικία και προσβολή δεν μπορεί παρά να οδηγηθεί ο ίδιος στην δυστυχία.
Η υπευθυνότητα και η δύναμη δεν μπορούν να είναι αληθινή δόξα του κατόχου τους αν αυτός δεν περάσει δια μέσου της οδού της υπηρεσίας και του σταυρού.

Ας προσευχηθούμε
Ιησού Χριστέ μας δίδαξες με το παράδειγμα και τον λόγια σου ότι η υπευθυνότητα είναι μια υπηρεσία μέχρι τέλους. Βοήθησε μας να είμαστε μεγάλοι στην γενναιόδωρη υπηρεσία μας, στο να δίνουμε χωρίς αντάλλαγμα. Να εξασκούμε την δύναμη μας με ευθύνη και χωρίς συμφέρον με πνεύμα υπομονής και αγάπης.
Εσύ κύριε μας διδάσκεις ότι το μεγαλείο του ανθρώπου βρίσκεται στη συχώρεση και όταν σπέρνει στις καρδιές την αγάπη και την γαλήνη παραμένει πάνω απ’όλα ήρεμος και εξουσιάζει το εαυτό του και τις αντιδράσεις του μπροστά σε κάθε αντιξοότητα και δυσκολία.
Φώτισε κύριε τους αρχηγούς της εκκλησίας μας να εντείνουν αυτό το κλίμα Αγάπης συχώρεσης και υπηρεσίας μέσα στη ποιμαντική τους ζωή ιδιαίτερα στην οικογένεια για να την βοηθήσουν να προστατευθεί από κάθε ηθικό κακό που απειλεί την αγιότητα και την αξιοπρέπεια της.
Σου το ζητάμε αυτό δια μέσου του Ιωσήφ και της Μαρίας προστατών κάθε οικογένειας.
Σε σένα Πατέρα Υιέ και Άγιο Πνεύμα η δόξα στους αιώνες. Αμήν