6η Κυριακή μετά την ανύψωση του Τιμίου Σταυρού

6η Κυριακή μετά την ανύψωση του Τιμίου Σταυρού
26/10/2008
Ο νόμος μας είναι η αγάπη
Γιορτή του Χριστού Βασιλιά
Ρωμαίους 12/9-21 Ματθαίου 25/31-46

Εισαγωγή

Σήμερα διαβάζουμε από το κεφάλαιο 12 της επιστολής προς Ρωμαίους και είναι από το δεύτερο μέρος που αποτελείται αυτή η επιστολή. Επειδή όπως όλες οι επιστολές του Παύλου, και αυτή χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος είναι δογματικό (κεφ.1-11) όπου ο Άγιος Παύλος εκθέτει τη άποψη τού για τη δικαιοσύνη και την αγιότητα μέσω του Ιησού Χριστού. Το δεύτερο μέρος είναι ηθικό όπου ο Άγιος Παύλος με τις παρακινήσεις και προσανατολισμούς του απαριθμεί τους κανόνες της χριστιανικής αρετής.

Στη σημερινή επιστολή ο Άγιος Παύλος παροτρύνει τους χριστιανούς να ζουν χωρίς προσποίηση και να αγαπούν ο ένας το άλλο αποφεύγοντας κάθε τι που απειλεί την ενότητα μεταξύ τους και μεταξύ όλων των ανθρώπων.

Αυτή τη εντολή τη βρίσκουμε καταρχάς στο στόμα του ίδιου του Ιησού. Αυτού που σήμερα γιορτάζουμε τη βασιλεία Του, Αυτού που οικοδόμησε το πνευματικό Του Βασίλειο στη Αγάπη όπως μας δείχνει το Ευαγγέλιο του σήμερα.

Επεξήγηση του κειμένου της επιστολής και η σχέση του με το σημερινό ευαγγελικό του δίδαγμα.

1. Ο νόμος της αγάπης.

«Να δείχνετε με στοργή τη αγάπη σας για τους άλλους. Να συναγωνίζεστε ποιος θα δείξει περισσότερη εκτίμηση στον άλλο.» (Ρωμαίους 12/10)

Ο Απόστολος Παύλος περνά από το γραπτό νόμο στο ζωντανό, που είναι η αγάπη. Το Δευτερονόμιο, που είναι το 5ο
βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, δεν είναι τόσο ο καθορισμός της συμπεριφοράς αλλά είναι η αγάπη.

Η « Torah» στα ελληνικά «νόμος» σημαίνει όλοι οι νόμοι που βρίσκονται στα πέντε πρώτα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης: Γένεσις, Έξοδος, Λευιτικόν, Αριθμοί, Δευτερονόμιον. Αυτά τα πέντε πρώτα βιβλία της Εβραϊκής Βίβλου «Πεντάτευχος», είναι οι αρχές που επιβάλλουν την εξωτερική συμπεριφορά. Η Αγάπη όμως είναι ο νόμος της εσωτερικής συμπεριφοράς του Πνεύματος. Είναι η αγάπη που δίνει νόημα και σχηματίζει την εξωτερική συμπεριφορά πλημμυρισμένη και προσανατολισμένη από το Πνεύμα το Άγιο μέσω των μυστηρίων.

Ο Απόστολος Παύλος παρουσιάζει την ανάγκη του νόμου της αγάπης, δηλαδή να μεταχειρίζεσαι του άλλους με τιμή και να υπηρετείς το Θεό με θέρμη.

- Να μεταχειρίζεσαι τον άλλο με τιμή απαιτεί να δείχνεις συμπόνια σε αυτόν που σε κακομεταχειρίζεται. Να του είσαι πιστός με ανθρώπινα συναισθήματα, να τον ευλογείς και να μη το καταριέσαι όταν σε καταδιώκει. Να χαίρεσαι με όποιον χαίρεται και να λυπάσαι με όποιον λυπάται. Να εύχεσαι στο άλλο ότι εύχεσαι εσύ στον εαυτό σου και να κάνεις το καλό σε όλους τους ανθρώπους. Να μη εκδικείσαι, αφήνοντας την εκδίκηση στο Θεό. Να εργαστείς δίνοντας φαγητό και νερό στον εχθρό σου αν πεινά ή αν διψά, έτσι θα νικήσεις το κακό με το καλό.

- Να υπηρετείς το Κύριο απαιτεί να εργάζεσαι σύμφωνα με τη Θέληση Του. Nα υπηρετείς με την καρδιά και όχι με λόγια. Αυτή η υπηρεσία απαιτεί τις ακόλουθες πράξεις: Να ζεις και να εργάζεσαι με θέρμη. Να αντέχεις και να διατηρείσαι στην ελπίδα, στην ανάληψη ευθύνης με ζήλο και να υπομείνεις τον πόνο και τα βάσανα με υπομονή, εμμένοντας στην προσευχή, επιδεικνύοντας τη πατρότητα του Θεού και την Θεία του Πρόνοια, μεριμνώντας για τις ανάγκες των αδελφών, περιμαζεύοντας τους ξένους .

2. Θα κριθούμε σύμφωνα με την αγάπη μας.

« Ο Βασιλιάς θα καθίσει στο μεγαλόπρεπο θρόνο του» (Ματθαίο 25/31)

Αυτή την τελευταία Κυριακή του λειτουργικού έτους η εκκλησία μας προσκαλεί να γιορτάσουμε τη γιορτή του Χριστού Βασιλιά. Αυτός είναι ο υιός του Θεού ο οποίος μετά την ενσάρκωση του κύρηξε το Ευαγγέλιο της ζωής και της μετάνοιας. Αυτός πέθανε για να λυτρώσει όλους τους ανθρώπους και αναστήθηκε για να τους αναστήσει μαζί του από την αμαρτία, την πνευματική αμαρτία. Έστειλε το Πνεύμα του το Άγιο για να δωρίσει σε αυτούς το καρπό της σωτηρίας προσανατολίζοντας τους στην απόλυτη Αλήθεια και στο καλύτερο. Οικοδόμησε την εκκλησία Του για να φέρει την Σωτηρία σε κάθε άνθρωπο. Και θα έρθει και θα κρίνει ζώντας και νεκρούς.

Το σημερινό Ευαγγέλιο μας μιλά για την γενική δίκη που προηγείται μιας προσωπικής δίκης αμέσως μετά το θάνατο του κάθε ανθρώπου όταν θα εμφανιστεί μπροστά στο θρόνο του αιώνιου Κριτή.

Θα κριθούμε για την αγάπη μας που ο Κύριος μας άφησε σαν μοναδική εντολή που συνοψίζει όλα τα ιερά βιβλία «Αγαπάτε ο ένας τον άλλο όπως εγώ σας αγάπησα».
Η αγάπη είναι μια θεολογική αρετή μαζί με την πίστη και την ελπίδα. Μας δίνονται όταν λαμβάνουμε το Άγιο Πνεύμα. Η αγάπη ξαναδίνει στο άνθρωπο την λάμψη της εικόνας του Θεού, δίδοντας του την ικανότητα να ανοίγεται στο καλό των άλλων . Αυτή ελευθερώνει τον άνθρωπο από τον εγωισμό του και τον καταναλωτισμό για να τον βοηθήσει να αγαπά χωρίς αντάλλαγμα όλους τους ανθρώπους.

Με την αγάπη αγαπάμε τον Θεό πάνω από κάθε τι και αγαπάμε όλους τους ανθρώπους όπως ο Θεός τους αγαπά και τους φροντίζει αφού είναι Δημιουργός και Πατέρας τους. Η αγάπη είναι η μητέρα όλων των αρετών. Τις αναζωογονεί, τους δίδει γεύση και ιδιαίτερο νόημα και είναι η πιο σπουδαία από όλες (Α Κορινθίους 13/13) Αλλά η αγάπη δεν μπορεί να επιζήσει με λόγια αλλά με έργα μέσα στην Αλήθεια. Η αγάπη εκδηλώνεται σύμφωνα με τα λόγια του Κυρίου σήμερα με το να δώσεις φαγητό στους πεινασμένους, νερό στους διψασμένους, φιλοξενία στους ξένους, ενδύματα στους γυμνούς, και να επισκεφτείς τους φυλακισμένους.

Στο πρόσωπο όλων αυτών των μικρών αδερφών εμείς βλέπουμε το πρόσωπο του Χριστού που τους συμμερίζεται ολοκληρωτικά με την ενσάρκωση του και δια μέσου των σωτήριων παθών του : «κάθε φορά που κάνατε αυτά για έναν από τους άσημους αδερφούς μου, το κάνατε για μένα» (Ματθαίο 25/40)

Αυτές οι πράξεις είναι μια μαρτυρία αγάπης που τις ζεις με κοινωνική προφορά και είναι ενιαίο μέρος της τρισδιάστατης αποστολής της εκκλησίας. Να κάνει να γνωρίσουν το Ιησού το Υιό του Θεού, να αναγγείλει την σωτηρία που παρέχεται σε όλους τους ανθρώπους και να ελευθερώσει τον άνθρωπο από κάθε τι που εμποδίζει την ανθρώπινη και πνευματική του ανάπτυξη για να ξαναπάρει την λάμψη του Θεού όπως λέει ο Άγιος Ειρηναίος «Η δόξα του Θεού είναι ο ζωντανός άνθρωπος».

Η Θεολογική βάση κάθε κοινωνικής προσφοράς είναι ότι ο Χριστιανός βάζει σε πράξη το Λόγο του Θεού, δεσμευόμενος να υπηρετήσει τα ορφανά και τους φτωχούς εκφράζοντας τη Θεία Πρόνοια και την αγάπη του Χριστού για όλους τους ‘μικρούς’ , στο καθένα που βρίσκεται σε πνευματική, υλική και ηθική ανάγκη.

Σ’ αυτή την προσφορά ο χριστιανός συμμετέχει για να ξαναβρεί την χαμένη του αδελφοσύνη διότι όταν αυτός βοηθά ένα που έχει ανάγκη αυτός γίνεται ο πλησίον του όπως ο καλός Σαμαρείτης. Σε αυτή την προσφορά ο Χριστιανός συνεργάζεται για να πραγματοποιήσει την αδελφοσύνη που βρίσκεται μέσα στην εκκλησία. Γι αυτό ο καθένας θα κριθεί για τον τρόπο με το οποίο δέχθηκε το φτωχό και το ξένο και αυτόn που βρίσκεται σε δοκιμασία προσπαθώντας να τους βοηθήσει. Αυτή η κοινωνική προσφορά θα πρέπει να πραγματοποιείται σε κοινωνία με την Εκκλησία και εξ ονόματος της διότι «μαζί μαρτυρούμε την αγάπη».


Ας προσευχηθούμε

Ιησού Χριστέ, Βασιλεύ ουράνιε, βασίλευσε στην Εκκλησία και σε όλο τον κόσμο, στις καρδιές των ανθρώπων και όλων των λαών, βασίλευσε με το νόμο της αγάπης και της αξιοπρέπειας, της ελευθερίας των παιδιών του Θεού.

Κάνε μας όλους συμμέτοχους στο βασίλειο σου ώστε να ριζώσει στην ανθρώπινη κοινωνία η δικαιοσύνη, η αγάπη και η ειρήνη.

Άνοιξε τα μάτια, τις καρδιές και τα χέρια μας στις ανάγκες των «μικρών αδερφών μας» που βρίσκονται σε υλική, ηθική, κοινωνική και πολιτιστική ανάγκη ώστε να τους περιβάλουμε με την αγάπη μας που δίδεται και έτσι να επανορθώσουμε τις αδελφικές σχέσεις ανάμεσα μας.

Κάνε μας να μάθουμε να βάζουμε την κοινωνική υπηρεσία στη καρδιά της χριστιανικής και εκκλησιαστικής αποστολής μας κάνοντας την ανθρώπινη γη μας μια όαση αγάπης, συμπόνιας και αδελφικής αλληλεγγύης ώστε να μπορέσουμε να σε δοξάζουμε και να σε υμνούμε ώ Αγιότατη Τριάδα Πατέρα, Υιέ και Άγιο Πνεύμα σε όλους τους αιώνες των αιώνων. Αμήν

______________________________________________________

5η Κυριακή μετά την ανύψωση του Τιμίου Σταυρού

5η Κυριακή μετά την ανύψωση του Τιμίου Σταυρού
19/10/2008
Το κάλεσμα προς τη Σωτηρία
Φιλιππησίους 2/12-18 Ματθαίου 25/1-13

Εισαγωγή

Ο Παύλος γράφει από τη φυλακή προς τους Φιλιππησίους με πολύ στοργή λόγω του μεγάλου δεσμού αγάπης που τον ενώνει μαζί τους. Αυτοί ήταν οι μόνοι που τον υποστήριξαν και τον βοήθησαν κατά την αποστολή του με διάφορες δωρεές.

Μετά την παρότρυνση προς αυτούς να υπάρχει μεταξύ τους το ίδιο φρόνημα που είχε κι ο Ιησούς Χριστός (Φιλιππησίους 2/5-11) τους παρακινεί να εργαστούν για την σωτηρία τους τονίζοντας τους αυτό που απαιτεί η εργασία αυτή, δηλαδή να υπακούουν το Θεό με δέος και φόβο.

Επεξήγηση του κειμένου της επιστολής και η σχέση του με το σημερινό ευαγγελικό δίδαγμα του.

1.Εργαστείτε για τη σωτηρία:

<Εργαστείτε με φόβο Θεού και δέος για τη σωτηρία σας> (Φιλιππησίους 2/12)

Καλεσμένος στην αγιότητα αλλά πληγωμένος από την αμαρτία, ο άνθρωπος έχει ανάγκη τη σωτηρία του Θεού. Η Θεϊκή βοήθεια, τού δίνεται δια του Χριστού δια μέσου του νόμου που τον οδηγεί και της χάρης που τον υποστηρίζει. Εξού και η παρότρυνση του Αποστόλου Παύλου < Εργαστείτε με φόβο Θεού και δέος για τη σωτηρία σας. Γιατί ο ίδιος ο Θεός ενεργεί σε εσάς, ώστε και να θέλετε και να πράττετε ότι είναι σύμφωνο με το λυτρωτικό του σχέδιο>. (Φιλιππησίους 2,12-13)

Εμείς εργαζόμαστε για τη σωτηρία μας όταν υπακούμε στο ηθικό νόμο ο οποίος είναι <έργο της Θείας Σοφίας>. Η οποία διαγράφει στον άνθρωπο τους δρόμους, τους κανόνες συμπεριφοράς που οδηγούν στη υποσχόμενη αγιότητα. Αυτός ο νόμος εμποδίζει τους δρόμους του κακού που απομακρύνουν από το Θεό και την αγάπη Του. Κάποτε είναι αυστηρός στις συνταγές του και ευχάριστος στις υποσχέσεις του. (Κατήχηση της καθολικής εκκλησίας αρ.1950)

Εργαζόμαστε επίσης για τη σωτηρία μας όταν δεχόμαστε τη χάρη των μυστηρίων με φόβο και δέος, δηλαδή στην παρουσία του Θεού η οποία μας ζητά μια κατάλληλη πνευματική ετοιμασία και μια στάση λατρείας και σεβασμού πολύ μεγάλες.

Η χάρη του Αγίου Πνεύματος έχει τη δύναμη να μας δικαιώσει, δηλαδή να μας καθαρίσει από τις αμαρτίες μας και να μας μεταδώσει τη <δικαιοσύνη εk μέρους του Θεού, διαμέσου της πίστεως στον Ιησού Χριστό> (Ρωμ,3/22) και διμέσου του βαπτίσματος και των άλλων σωτήριων μυστηρίων. (Κατήχηση της καθολικής εκκλησίας αρ.1987)

Η Θεία σωτηρία πετυχαίνει μέσα μας τη θέληση μας και την πράξη μας με τέτοιο τρόπο ώστε ο Θεός ο ίδιος να εργάζεται μέσα μας και δια μέσου μας καθετί που είναι δίκαιο, όμορφο και ωραίο όπως λέει ο Απόστολος Παύλος <Κι αυτό γιατί ο ίδιος ο Θεός ενεργεί σ’εσάς, ώστε και να θέλετε και να πράττετε ότι είναι σύμφωνο με το λυτρωτικό του σχέδιο> (Φιλιππησίους 2/13) και σ’ ένα άλλο κείμενο <και δε ζω πια εγώ αλλά ζεί στο πρόσωπο μου ο Χριστός> (Γαλάτας 2/20)

Επιπλέον τo κριτήριο κάθε πράξης και οποιασδήποτε άλλης ενέργειας θα ήταν να έχει μια εσχατολογική έκταση δηλαδή να μην έχει κανένα φταίξιμο, καμιά κηλίδα μια επιτυχία άξια των παιδιών του Θεού. Κάθε άνθρωπος που ενεργεί σύμφωνα με αυτό το κριτήριο είναι ένας λόγος περηφάνιας και δόξας για το Παύλο κατά την ημέρα του Κυρίου και μια επιβεβαίωση της επιτυχίας του αποστολικού έργου που εκτελεί μέχρι το μαρτύριο του αίματος.

2. Η αναζήτηση της σωτηρίας εκπληρώνεται και τελειώνει στο θάνατο (Ματθαίος 25/1-13)

<Οι παρθένες που ήταν έτοιμες μπήκαν μαζί του στη γιορτή του γάμου κι η πόρτα έκλεισε> (Ματθαίος 25/10)

Ο θάνατος είναι η ώρα της τελικής και οριστικής συνάντησης με το Θεό. Η συνάντηση με το Θεό είναι <ο γάμος> της σωτηρίας του ανθρώπου που έζησε και ανέμενε αυτή τη συνάντηση λεπτό προς λεπτό κατά τη διάρκεια της ζωής του. Στη Κατήχηση της Καθολικής Εκκλησίας αρ.1949, αυτή η συνάντηση ονομάζεται < Η Ζωή στο Χριστό>

Η άγνωστη στιγμή του ερχομού του γαμπρού, που η έτοιμη και άγρυπνη ψυχή περιμένει, κρατώντας στα χέρια της φωτισμένες λαμπάδες, συμβολίζει το θάνατο ο οποίος απαιτεί αγρυπνία και αναμονή δίνοντας αξία στο κάθε λεπτό της ύπαρξης μας.

Οι συνετές και φρόνιμες παρθένες που παίρνουν μαζί με τα λυχνάρια τους και επιπλέον λάδι, αντιπροσωπεύουν τα άτομα που είναι ελεύθερα και δίνουν σε κάθε λεπτό της ζωής το νόημα και την αξία της. Το λυχνάρι του ανθρώπου είναι ο νους, η θέληση και η καρδιά του. Η συμμετοχή στο γάμο δεν είναι τίποτα άλλο από τη ευλογημένη σωτηρία που λαμβάνει κάθε άνθρωπος ο οποίος προσπερνά το κατώφλι του θανάτου. Με το θάνατο αρχίζει μια νέα ύπαρξη αιώνια και ευλογημένη για αυτούς που έζησαν <τη ελευθερία για το θάνατο> όπως λέει το κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο για την είσοδο των παρθένων με το γαμπρό στη γιορτή του γάμου.(Ματθαίος 25/10)

<Η ύπαρξη για το θάνατο> μετατρέπεται σε «ύπαρξη για το μέλλον» δηλαδή τη γιορτή του γάμου της σωτηρίας στο Χριστό. Είναι μια είσοδος στη διαθήκη με το Θεό μια διαθήκη που υποσχέθηκε για όλη την ανθρωπότητα και έγινε από την απαρχή του κόσμου, ανανεωμένη και σφραγισμένη με το πολύτιμο αίμα του Μονογενούς Του Υιού Ιησού Χριστού, ο οποίος «θυσιάστηκε για τις αμαρτίες μας και αναστήθηκε για τη σωτηρία μας>. (Ρωμαίους 4/25)

Η είσοδος στην αίθουσα του γάμου συμβολίζει την είσοδο μας στη σωτηρία στον Ιησού Χριστό. Είναι μία κατάσταση όπου ζεις την αλήθεια, την ελευθερία, τη δικαιοσύνη και την αγάπη. Είναι η ζωή στη μακαριότητα της εσωτερικής ψυχής που συνεχίζει μια πορεία στο κόσμο για να φθάσει στη αιώνια σωτηρία στο τέλος του κόσμου. . (Αποκάλυψη 19/9)

Ας προσευχηθούμε

Ιησού Χριστέ, Εσύ μας έσωσες και μας κάλεσες να εργαστούμε για τη σωτηρία μας.
Εσύ έρχεσαι καθημερινά να μας σώσεις διαμέσου της αποστολής της εκκλησίας Σου, της διδασκαλίας του Ευαγγελίου της χάρης των μυστηρίων και της υπηρεσίας της αγάπης.

Ξύπνησε μας ώστε να παραμείνουμε άγρυπνοι και να περιμένουμε τον ερχομό σου με το νου, τη θέληση και τη καρδιά μας υψώνοντας με το χέρι τις αναμμένες μας λαμπάδες με τις αρετές, θείες και ανθρώπινες.

Βοήθησε μας να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στο κάλεσμα του Αποστόλου Παύλου προς εμάς: <Εργαστείτε για τη σωτηρία σας με υπακοή, με φόβο και δέος>.

Ευλόγησε τους νέους μας και προσέλκυσε τους σε Σένα δια μέσου της υπηρεσίας της εκκλησίας μας Μητέρας και Δασκάλας γιατί αυτοί είναι τα παιδιά της και η ελπίδα του μέλλοντος.

Φώτισε με το φως του Αγίου σου Πνεύματος το νου των νέων μας για να ανακαλύψουν ποια είναι η κλίση τους στη ιστορία της σωτηρίας και να μπορέσουν να πάρουν τις κατάλληλες αποφάσεις, σαν βάση για το μέλλον τους. Και με αυτούς Σε δοξάζουμε και Σε ευχαριστούμε ω Αγιότατη Τριάδα, Πατέρα Υιέ και Άγιο Πνεύμα σε Σε η δόξα στους αιώνες των αιώνων. Αμήν

____________________________________________________

4η Κυριακή μετά την ανύψωση του Τιμίου Σταυρού

For the English version Click here


4η Κυριακή μετά την ανύψωση του Τιμίου Σταυρού
12/10/2008
« Η ζωή είναι μία επαγρύπνηση και μία υποχρέωση »
Α΄ Θεσσαλονικείς 5/1-11 Ματθαίον 24/45-51

Εισαγωγή

Η ομιλία του Παύλου για το ξαφνικό ερχομό του Χριστού είναι μια επιβεβαίωση ότι η χριστιανική κοινότητα της Θεσσαλονίκης ζούσε με την ελπίδα του άμεσου και δοξασμένου ερχομού του Χριστού. Βρίσκουμε σε αυτή τη πρώτη επιστολή του Παύλου προς Θεσσαλονικείς μια διδασκαλία με ένα ιδιαίτερο τρόπο για τα γεγονότα της συντέλειας του κόσμου. Γι αυτό η ζωή του χριστιανού πρέπει να βασίζεται στην ελπίδα του ερχομού του Χριστού. Ο αληθινός χριστιανός είναι ο άνθρωπος αυτής της αναμονής. Η μέρα του Κυρίου κατά την οποία ο Θεός θα εμφανιστεί ως Δικαστής για τους καλούς και τους κακούς, απαιτεί από τους χριστιανούς να είναι έτοιμοι εκείνη τη
ημέρα της δίκης χωρίς καμιά κηλίδα.

Επεξήγηση του κειμένου της επιστολής και η σχέση του με το σημερινό ευαγγελικό δίδαγμα του.

1. Η μέρα του ερχομού του Κυρίου απαιτεί επαγρύπνηση.

Κατά το πρώτο μέρος της επιστολής αυτής προς Θεσσαλονικείς, ο Παύλος επιβεβαιώνει ότι επίκειται ο ερχομός του Κυρίου. Σχετικά όμως με το χρόνο κανείς δεν ξέρει, γιατί θα έρθει απροειδοποίητα όπως ο κλέφτης τη νύκτα. (Α΄ Θεσσαλονικείς 5/2)

Ο Κύριος θα επιστρέψει μέσα στη δόξα κατά τη συντέλεια του κόσμου για να κρίνει ζωντανούς και νεκρούς όπως διακηρύσσουμε στο Πιστεύω. Επειδή κατά το πρώτο ερχομό του Αυτός ήρθε ως Λυτρωτής και σωτήρας, κατά το δεύτερο ερχομό του θα έρθει ως Δικαστής. Το απόλυτο δικαίωμα να δικάσει τελεσίδικα τις πράξεις και τις καρδιές των ανθρώπων ανήκει σε Aυτόν ως λυτρωτή του κόσμου. Απέκτησε το δικαίωμα αυτό δια του Σταυρού Του. Επίσης ο Πατέρας <έδωσε στον Υιό όλη την εξουσία> (Ιωάννη 5/22).

Κατά τον πρώτο ερχομό Tου με την ενσάρκωση ο Υιός δεν ήρθε για να δικάσει αλλά για να σώσει και να δώσει τη ζωή Του. Κατά το δεύτερο όμως ερχομό Του στη δόξα Aυτός θα έρθει για να μας δικάσει.. Είναι για την άρνηση της χάρης στην παρούσα ζωή που o καθένας μας δικάζεται από μόνος του, λαμβάνει σύμφωνα με τις πράξεις του και μπορεί επίσης να καταδικαστεί αιώνια αρνούμενος το Πνεύμα της Αγάπης.(Κατήχηση της καθολικής εκκλησίας αρ.679)

Αφού ο Χριστός πρόκειται να έρθει, πρέπει να Tον περιμένουμε άγρυπνοι μέσα στο φώς της πίστης και του βαπτίσματος γιατί είμαστε παιδιά του φωτός (Α’ Θεσσαλονικείς 5/5). Ο χριστιανός είναι αυτός που φωτίζεται από την πίστη δηλαδή στην αλήθεια που διακυρήχθηκε από τον Ιησού Χριστό για το Θεό για το άνθρωπο και την ιστορία. Ο χριστιανός είναι αυτός που φωτίζεται με το βάπτισμα γιατί με το βάπτισμα του ενδύθηκε το Χριστό, το <Λόγο> <Το αληθινό φως που καθώς έρχεται στο κόσμο φωτίζει κάθε άνθρωπο> (Ιωάννη 1/9). Έτσι ο χριστιανός γίνεται παιδί του φωτός, και επιπλέον γίνεται ο ίδιος μέσα του φως (Εφεσίους 5/8)

Ο χριστιανός είναι αυτός που είναι φωτισμένος με το πρόσωπο του Θεού, αυτό το φώς που δεν σβήνει ποτέ, το φως που ο άνθρωπος ψάχνει καθημερινά. <Το πρόσωπο σου ψάχνω Κύριε> (Ψαλμός 27/6) Αυτή η παράκληση είναι η πραγματική έννοια της επαγρύπνησης, στην οποία μας προσκαλεί ο Παύλος όταν μιλά για τα όπλα: <Φορώντας την πίστη και την αγάπη για θώρακα και την ελπίδα της σωτηρίας για περικεφαλαία> (Α Θεσσαλονικείς 5/8)

Η επαγρύπνηση είναι η αναμονή του ερχομού του κυρίου και η φανέρωση του στη καθημερινή μας ζωή, για τη σωτηρία μας γιατί αυτός πέθανε για μας (Α Θεσσαλονικείς 5/9-10) Η επαγρύπνηση γίνεται γεγονός κοινό και μας ζητά να ενισχύουμε ο ένας τον άλλο στη επιμονή και την αναμονή (Α Θεσσαλονικείς 5/11)

Το μεγάλο γεγονός που περιμένουμε είναι αυτό που είναι ο ίδιος ο Θεός < που ζωογονεί τους νεκρούς και δημιουργεί με το λόγο του τα όντα από το μηδέν> . Και από τη στιγμή που δια του λόγου του έλαμψε το φως από το σκοτάδι μπορεί επίσης να δώσει το φώς της πίστης σε αυτούς που δεν τον γνωρίζουν. (Κατήχηση της καθολικής εκκλησίας αρ.298).


2. Η αναμονή απαιτεί μια δέσμευση εμπιστοσύνης (Ματθαίος 24/45-51)

<Ποιος άραγε είναι ο έμπιστος και συνετός δούλος > (Ματθαίος 24/45)

Περιμένουμε τον ερχομό του Κυρίου καθημερινά στη ζωή μας και αναμένουμε τον ερχομό του κατά τη συντέλεια του κόσμου. Αυτός έρχεται γιατί εμπιστεύτηκε στο καθένα μας μία αποστολή να δώσουμε τη τροφή Του στη χριστιανική κοινότητα όπου ζούμε . Η τροφή του Χριστού είναι ο λόγος του Ευαγγελίου που τρέφει το νου με το φως και την αλήθεια, με τη χάρη των μυστηρίων που τρέφουν την ψυχή με τη θεία ζωή και τη θεία αγάπη που χύνεται στην ανθρώπινη καρδιά από το Πνεύμα το άγιο. Η θεία αγάπη που τρέφει και αναζωογονεί τη ζωή και την εργασία. Αυτός έρχεται για να ζητήσει το λογαριασμό απο κάθε δούλο για τη υπηρεσία του, για να ανταμείψει με τη σωτηρία ή να τιμωρήσει με την αιώνια καταδίκη.

Από το δούλο ζητείται να είναι πιστός και συνετός για να κάνει το θέλημα του Κυρίου το οποίο του εμπιστεύτηκε, δηλαδή να ενεργεί σύμφωνα με τη αποστολή του δίνοντας τροφή σε αυτούς που έχει υπό τη προστασία του.

Από το δούλο ζητείται να είναι πιστός στο <ναι> που είπε όταν πάρθηκε η πρώτη του απόφαση, δηλαδή να ανταποκριθεί στο κάλεσμα του Κυρίου παρά τις δυσκολίες και τη ρουτίνα της καθημερινότητας. Η πίστη μπορεί να προστατευτεί με το να επιστρέφεις πάντα στην πρώτη απόφαση.

Η σύνεση ή η σοφία είναι ένα δώρο από τα δώρα του Αγίου Πνεύματος. Αυτό το δώρο δόθηκε στον άνθρωπο για να έχει το βλέμμα του Θεού σε κάθε υποχρέωση και ευθύνη. Ο δούλος πρέπει να αντιπροσωπεύει το Κύριο του και πρέπει να ενεργεί ώστε να εκπληρώσει την αποστολή του με το <φόβο του Θεού> ο οποίος είναι η τελειότητα της σοφίας. < Ο σεβασμός στο Κύριο, στεφάνι της Σοφίας> (Σοφία Σειράχ 1/18)

Αν όμως ο κακός εκείνος δούλος πει μέσα του <αργεί να έρθει ο κύριος μου> (Ματθαίος 24/48), δεν είναι καθόλου συνετός και επιπλέον αρχίζει να κτυπά τους συνδούλους του και τρώει και πίνει μαζί με μέθυσους, δεν είναι πιστός. Η τιμωρία του θα είναι να τον χωρίσουν από τους πιστούς και συνετούς δούλους και η τύχη του θα είναι η αιώνια καταδίκη διότι δεν υπήρξε συνεπής στο κάλεσμα του Κυρίου με το οποίο τον τίμησε, δηλαδή να δίνει τροφή στα άτομα που του εμπιστεύτηκε.


Ας προσευχηθούμε

Ιησού Χριστέ, εσύ τίμησες το κάθε ένα από εμάς με μια υποχρέωση και εμπιστεύθηκες στον καθένα μία αποστολή, στο δικό του χώρο, δηλαδή να δώσουμε στα αδέλφια μας, τα παιδιά Σου, τη τροφή του Λόγου Σου, της Χάρης και της Αγάπης Σου.

Προσευχόμαστε σήμερα για τους εκκλησιαστικούς μας ποιμένες και τους υπεύθυνους πολιτικούς μας ώστε να περιβάλλονται με σοφία και πίστη για να σκορπούν στο τραπέζι της ζωής τα πνευματικά και υλικά αγαθά σου τα θεία σου δώρα καθώς και τα πρόσκαιρα.

Δίδαξε μας ότι η ζωή είναι μια επαγρύπνηση και μια αναμονή του ερχομού σου στην καθημερινή μας ζωή όπου ανανεώνεις την υπηρεσία και τη δέσμευση μας σύμφωνα με τις παρούσες και μεταβαλλόμενες ανάγκες.

Φώτισε μας με το φως του Αγίου Πνεύματος Σου ώστε να μπορούμε να διαβάζουμε τα γεγονότα της ζωής μας και το μυαλό μας ναναι έτοιμο στο κάλεσμα Σου και στη φώτιση του Πνεύματος Σου.

Δίδαξε μας ότι η ζωή είναι μια καθημερινή υποχρέωση για υπηρεσία και ότι θα έρθεις στο τέλος του κόσμου και θα μας ζητήσεις λογαριασμό για αυτό.

Δώσε μας τη χάρη να μπορούμε να καταλάβουμε ποια είναι η τύχη μας μαζί Σου, ώστε να μπορέσουμε να λάβουμε τη σωτηρία που υποσχέθηκες στους πιστούς και συνετούς σου δούλους.

Σε σένα η δόξα και η τιμή ω Αγιότατη Τριάδα, Πατέρα Υιέ και Άγιο Πνεύμα στους αιώνες των αιώνων. Αμήν

For the English version Click here
____________________________________________________

3η Κυριακή μετά την ανύψωση του Τιμίου Σταυρού

3η Κυριακή μετά την ανύψωση του Τιμίου Σταυρού
5/10/2008
Ο χριστιανός είναι ο πολίτης σ’ ένα νέο κόσμο
Φιλιππησίους 3/17-4/1 Ματθαίος 24/23-31

Εισαγωγή


H Φιλίππη ήταν η πρώτη πόλη της Ευρώπης, κοντά στην Μακεδονία που ευαγγελίστηκε από τον Απόστολο Παύλο. ΄Εφθασε εκεί κατά το δεύτερο αποστολικό του ταξίδι (50-53) και πιθανό να σταμάτησε εκεί ακόμα κατά την τελευταία του αποστολή. Στην Φιλίππη ο Παύλος ίδρυσε μια μικρή χριστιανική κοινότητα κυρίως ειδολολατρικής προέλευσης. Ο Απόστολος Παύλος ήταν πολύ αφοσιωμένος σε αυτή την κοινότητα και την εκτιμούσε. Η επιστολή του προς Φιλιππησίους είναι μία από αυτές που έγραψε στην φυλακή στη Ρώμη.

Στην επιστολή που διαβάζουμε σήμερα ο Παύλος προσκαλεί τους πιστούς καθώς και εμάς να τον μιμηθούμε στην απάντηση μας στο κάλεσμα του Χριστού για να έχουμε την σωτηρία, για να καταλάβουμε την ταυτότητα μας, ότι είμαστε πολίτες του νέου κόσμου που ο Θεός ετοιμάζει είτε σε αυτή την γη είτε στην δόξα του κόσμου που θα έρθει.

Επεξήγηση του κειμένου της επιστολής και η σχέση του με το σημερινό ευαγγελικό δίδαγμα του.


1. Οι χριστιανοί πολίτες ενός νέου κόσμου

Ο ηΞη Ιησούς Χριστός γιος του Θεού που ενσαρκώθηκε θεμελίωσε ένα νέο κόσμο που αντανακλά τη φωτισμένη εικόνα του Θεού Δημιουργού. Στο Ευαγγέλιο αυτός ο νέος κόσμος ονομάζεται «Βασιλεία του Χριστού» ή «βασιλεία του Θεού» που σκιαγραφεί την κάθετη κοινωνία με την ένωση με το Θεό και την οριζόντια κοινωνία βασισμένη στην ενότητα του ανθρώπινου γένους.

Η βασιλεία του Θεού αρχίζει με την εκκλησία και τελειώνει μέσα στην Δόξα του ουρανού στο τέλος του κόσμου.

Η εκκλησία είναι το βασίλειο του Χριστού παρόντος στο μυστήριο. Αυτή η βασιλεία

φανερώνεται ξεκάθαρα στους ανθρώπους με τα λόγια, τις πράξεις και την παρουσία του Χριστού. Να υποδέχεσαι το λόγο του Θεού σημαίνει να υποδέχεσαι την ίδια τη βασιλεία του Θεού. Ο σπόρος και η αρχή της βασιλείας είναι το«μικρό ποίμνιο» (Λκ 12,32) αυτών που ο Ιησούς ήρθε να καλέσει γύρω του και των οποίων ο ίδιος είναι ο ποιμένας. (Μτ.10,16 26,31 Ιω10,1-21) Αυτοί αποτελούν την αληθινή οικογένεια του Ιησού (Μτ 12,49) Σε αυτούς που μάζεψε γύρω του, δίδαξε ένα νέο τρόπο συμπεριφοράς που δείχνει πως είναι πραγματικά πολίτες σε ένα νέο κόσμο.(Κατήχηση της Καθολικής Εκκλησίας αρ. 764)

O ίδιος ο Ιησούς κατέκτησε το Παύλο στο βασίλειο του όπως ο ίδιος ο απόστολος λέει: (Φιλιπ. 3/12-13) Αυτό που έμεινε πίσω του είναι η παλιά του ταυτότητα (Φιλιπ.3/5-6) όμως « αυτά που ήταν άλλοτε για μένα πλεονεκτήματα, με την πίστη στο Χριστό τα είδα σαν μειονεκτήματα» (Φιλιπ.3/7-8)

Σε αυτό το νέο εγχείρημα ο Παύλος προσκαλεί τους πιστούς να τον μιμηθούν (Φιλιπ. 3/17) διότι το να γνωρίσεις τον Ιησού σού αλλάζει την όραση, σού αλλάζει κάθε ανθρώπινη συμπεριφορά προβλέπει μια νέα ταυτότητα.

Ο Παύλος επιπλήττει όλους αυτούς που ζουν σαν εχθροί του Σταυρού του Χριστού. Το τέλος τους θα είναι η καταστροφή, Θεός τους είναι η κοιλιά τους και καυχώνται γι αυτά για τα οποία θα έπρεπε να ντρέπονται. Οι σκέψεις τους είναι προσκολλημένες στα επίγεια. (Φιλιπ. 3/18-19).

Αυτοί δεν έχουν εισέλθει στην βασιλεία του Θεού και δεν ζουν την κοινωνία ενωμένοι με την Αγία Τριάδα και με την ένωση τους με τους άλλους ανθρώπους με αυτό που απαιτεί ανθρώπινες αξίες κοινωνικές και πνευματικες.

Ο Απόστολος Παύλος υπενθυμίζει στους Φιλιππησίους καθώς και σε μας ότι είμαστε πολίτες της γης με τη γέννηση μας και πολίτες του ουρανού μέσα στην Χάρη του.

Αυτό μας ζητά να κτίσουμε τη δική μας επίγεια πόλη πάνω σε ουράνιες αξίες : Την Αλήθεια, την Ελευθερία τη Δικαιοσύνη και την Αγάπη.

2. Ο Χριστός είναι ο σκοπός της ύπαρξης μας.

Ο Ιησούς συνεχίζει να απαντά στην ερώτηση των μαθητών του για τρεις φορές για τη καταστροφή του ναού της Ιερουσαλήμ και το δεύτερο ερχομό του στο τέλος του κόσμου (Μτ 24/3) Ιδού που τους επαναλαμβάνει ξανά να απομακρυνθούν από τις αποπλανήσεις και τους ψευδοπροφήτες από την διάσπαση της διάταξης της δημιούργιας που θα προηγηθεί του δεύτερου ερχομού Του κατ’ εικόνα του υιού του ανθρώπου.

Αυτό που ενδιαφέρει τον Κύριο Ιησού Χριστό δεν είναι να μας συγκλονίσει αλλά να μας καλέσει να ξυπνήσουμε . Γιατί θα εμφανιστούν ψευδομεσσίες και ψευδοπροφήτες , που θα κάνουν μεγάλα και φοβερά θαύματα για να παραπλανήσουν αν είναι δυνατόν ακόμα και όσους διάλεξε ο Θεός (Μτ 24/24). Γι’ αυτό, το σημαντικό είναι να επιστρέψουμε στην διδασκαλία της Εκκλησίας και στη δική Του και των ποιμένων Του οι οποίοι είναι προστάτες της κατάθεσης της Αλήθειας.

Η αποστολή της Διδασκαλίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη Διαθήκη του Θεού μέσω του Χριστού που συνήψε με το λαό του. Πρέπει να τη διαφυλάξει από τις παρεκκλίσεις και τις υποχωρήσεις και να εγγυηθεί την ουσιαστική δυνατότητα της αυθεντικής πίστης χωρίς λάθη. Το ποιμαντικό έργο της Διδασκαλίας είναι λοιπόν προσταγμένο να επαγρυπνεί ώστε ο λαός του Θεού να παραμείνει στη Αλήθεια που ελευθερώνει.(Κατήχηση της Καθολικής Εκκλησίας αρ.890)

Αυτό που έχει σημασία για τον Ιησού είναι να μη περιμένουμε το δεύτερο ερχομό Του στη δόξα αλλά να περιμένουμε το καθημερινό ερχομό του στην ζωή μας. Δια μέσου του Λόγου του Ευαγγελίου, διαμέσου της Χάρης των Μυστηρίων, διαμέσου των διάφορων εμφανίσεων μέσα στην κοινωνία μας μέσα στην ιστορία και διαμέσου της φώτισης του Αγίου Πνεύματος και στη γνώση του διαβάσματος των σημείων των καιρών.

Ο Χριστός είναι ο σκοπός της ύπαρξης μας «ο αληθινός θησαυρός» (Μτ13/44). Πρέπει να κάνουμε το Χριστό τον αληθινό θησαυρό μας για τον οποίο πρέπει να θυσιάσουμε κάθε τι για να τον αποκτήσουμε και να βάλουμε τη καρδιά μας εκεί όπου βρίσκεται αυτός. (Μτ 6/21)


Ας προσευχηθούμε

Χριστέ Ιησού εσύ με το βάπτισμα, μας έκανες πολίτες ενός νέου κόσμου, της βασιλείας του Θεού, για να ζούμε το μυστήριο της κοινωνίας με την Αγιότατη Τριάδα και την ομορφιά της ενότητας με όλους τους ανθρώπους . ΄Ετσι εμείς θα είμαστε η οικογένεια σου το μικρό σου ποίμνιο που μεγαλώνει σιγά σιγά για να αγκαλιάσει όλους τους ανθρώπους. Διατήρησε μας στην αλήθεια ανάμεσα σε τόσο ψέμα. Εδραίωσε σε μας την συνείδηση για να μπορούμε να ξεχωρίζουμε ανάμεσα στη διδασκαλία του κόσμου και την διδασκαλία της εκκλησίας διαμέσου της δύναμης της διδασκαλίας της.

Ας είναι για μας ο Απόστολος Παύλος ένας καλός οδηγός για να ξέρουμε να διακρίνουμε το κάλεσμα Σου προς εμας και να το κάνουμε στην πράξη με κουράγιο και επιμονή.

Φύλαξε τους παντρεμένους στην μετάδοση της ανθρώπινης ζωής, για να την προστατέψουν απο όποιαδήποτε αδικία και μέσα στην αγωγή .Έτσι η οικογένεια θα είναι ένα σχολείο που εκπαιδεύει στις αξίες και μια οικιακή εκκλησία όπου ζείς την πίστη και τη προσευχή. Σε σένα ο έπαινος και η δόξα Αγιότατη Τριάδα, Πατέρα, Υιέ και Αγιο Πνεύμα σε όλους τους αιώνες των αιώνων. Αμήν

___________________________________________________