22/02/2009
(A’ Θεσσαλονικείς 5/1-11 , Λουκά 16/19-31)
Εισαγωγή
Μετά τη μνημόνευση των νεκρών Επισκόπων και Ιερέων, των Οσίων και Δικαίων, η εκκλησία μνημονεύει σήμερα όλους τους πιστούς νεκρούς που πέρασαν απ’ αυτήν στα χέρια του Θεού με τα εφόδια του σταυρού, του βαπτίσματος και της Ευχαριστίας και αποκοιμήθηκαν με την ελπίδα της αιωνιότητας.
Η Εκκλησία μας υπενθυμίζει τις ουσιώδεις αλήθειες που σχετίζονται με τη ζωή και το θάνατο βασιζόμενη πάνω στην πίστη.
1- Παρουσίαση της επίγειας πραγματικότητας
- Η παραβολή μας παρουσιάζει μία όψη της επίγειας πραγματικότητας: Ένας πλούσιος χωρίς όνομα και ένας φτωχός ονόματι Λάζαρος του οποίου το όνομα σημαίνει «η βοήθεια του Θεού»
- Ο Ιησούς δεν καταδικάζει τον πλούσιο σαν τέτοιο αλλά μάλλον τα πλούτη τα οποία τον απομακρύνουν από τις ανάγκες του αδελφού του που βρίσκεται στην πόρτα του.
- Ο Ιησούς δεν μιλά για μια κοινωνική κατάσταση αλλά περισσότερο από άλλο για μια πνευματική κατάσταση. Ποια είναι η θέση του Θεού στην ζωή μας και η προσέγγιση μας στον κάθε αδελφό μας;
2 Μια εικόνα της ουράνιας πραγματικότητας.
Ο Θάνατος βάζει τέλος στην επίγεια ζωή μας, αυτή είναι η πραγματικότητα.
Με τις πράξεις μας, εμείς ετοιμάζουμε την προσωπική μας δίκη, την καταδίκη μας ή την σωτηρία μας.
Να γιατί ο Ιησούς μας καλεί να πράξουμε σύμφωνα με την πίστη μας, έχοντας εμπιστοσύνη στον Θεό.
Ο πλούσιος που υποφέρει σήμερα είναι αυτός που δεν έδωσε σημασία στα βάσανα των αδελφών. Αυτός είναι καταδικασμένος διότι ήταν πλούσιος στον εαυτό του και φτωχός στον Θεό και στην αγάπη.
Ο φτωχός που σώθηκε είναι αυτός που είναι πλούσιος στον Θεό παρά την υλική του φτώχια.
Ο Ιησούς θέλει να μας δώσει να καταλάβουμε ότι η σωτηρία μας εναπόκειται στην σχέση μας με τον Θεό, αποδεχόμενη την ανθρώπινη αδελφοσύνη και ζώντας την αμοιβαία αγάπη.
Πως μπορούμε να ζήσουμε σήμερα τον Λόγο του Θεού;
Εμείς ζούμε την αγάπη σαν πηγή σωτηρίας για την μελλοντική μας ζωή με τον Θεό;
Είμαστε πλούσιοι στον Θεό? Ή είμαστε πλούσιοι στον εαυτό μας;
Σε παρακαλούμε ώ Πατέρα για τους νεκρούς αδελφούς μας που άφησαν αυτή την ζωή. Με την ευσπλαχνία σου, συγχώρησε τις αμαρτίες τους και την απιστία τους. Δώσε μας το κουράγιο να αφεθούμε να μας οδηγείς εσύ, να εμπλουτιστούμε από σένα, να σε υπηρετούμε στους αδελφούς για να αξιωθούμε να ζήσουμε μαζί με σένα και να σε δοξάζουμε στην Βασιλεία σου. Αμήν
________________________________________________________
Sunday, February 22, 2009
Sunday, February 15, 2009
KYΡIAKH OΣIΩN KAI ΔIKAIΩΝ (Εβραίους 12/18-24 - Ματθαίον 25/31-46)
Click here for the English version
15/02/2009
Η τελική κρίση μας παρουσιάζει την εικόνα του γιου του Θεού, του Ποιμένα και Βασιλέα, καθήμενος στον θρόνο του με δόξα.
1. Το πρόσωπο του Θεού
-Το πρόσωπο του Θεού παρουσιάζεται στο Ιησού, σαν ο Παντοδύναμος δικαστής, όπως ο δοξασμένος βασιλέας, όπως ο γιος και όπως ο ποιμήν που γνωρίζει τα ποίμνια του τα αγαπά και τα φωνάζει με το όνομα τους.
- Παρόλο που είναι δικαστής, βασιλέας, γιος και ποιμένας, ο Ιησούς γίνεται μικρός όπως οι πιο μικροί.
- Ιδού γιατί μετά την ανάσταση του, ο Ιησού δεν είχε αναγνωριστεί από τους μαθητές του διότι επήρε το πρόσωπο όλων των ανθρώπων, ειδικά εκείνων που έχουν ανάγκη.
- Στο τέλος του κειμένου, το Ευαγγέλιο παρουσιάζει τον Ιησού με το πρόσωπο του Πατέρα που δίδει ευλογίες και όχι κατάρες «ελάτε οι ευλογημένοι απ’ τον πατέρα μου...» ενώ μόνο στους άλλους λέγει «Φύγετε από μπροστά μου, καταραμένοι.»
2. Ποιοι είναι οι δίκαιοι;
- Οι δίκαιοι είναι κριμένοι σε αυτό τον κόσμο, όπως το προζύμι είναι κριμένο στο αλεύρι, μέχρι τήν τελική κρίση. Διότι μόνο ο Θεός τους γνωρίζει και γνωρίζει αυτό που είναι στα βάθη των καρδιών τους.
- Οι δίκαιοι είναι εκείνοι που στην καθημερινή ζωή εκτελούν καλές πράξεις στους αδελφούς τους που έχουν ανάγκοι.
- Οι δίκαιοι είναι μέλη του λαού του Θεού που έχουν κάνει το καλό και διαδηλώνουν την αγάπη χωρίς να το γνωρίζουν.
3. Που ευρίσκεται το δίκαιο τους;
- Στο να δέχονται την χάριν και την ευλογία του Θεού.
- Στην συμπεριφορά τους και στο τρόπο που ενεργούν.
- Στο βλέμμα τους προς σε εκείνους που έχουν ανάγκη.
- Στην απάντηση εκείνων που έχουν ανάγκη και υποφέρουν.
- Στην δωρεά της αγάπης.
Πως μπορούμε να ζήσουμε σήμερα τον Λόγο του Θεού;
Προσπαθώντας να ζήσουμε την αγάπη στην καθημερινή μας ζωή, πηγή χαράς για την ανθρώπινη και χριστιανική μας ζωή.
Με τον τρόπο που εκτελούμε τις καλές μας πράξεις, με την χάριν της αγάπη ή με εγωιστικό συμφέρον;
Σε παρακαλούμε Πατέρα για τους αδελφούς μας που άφησαν αυτή την ζωή να τους δώσεις παρηγοριά γιατί υπηρέτησαν με αγάπη τους αδελφούς τους.
Δώσε μας μια καρδιά γενναιόδωρη για να υπηρετήσει τους αδελφούς μας και για να μπορέσουμε άξια μια μέρα να ζήσουμε μαζί Σου και να Σε δοξολογούμε με όλους τους οσίους και δικαίους στη βασιλεία Σου. ΑΜΗΝ
Click here for the English version
_____________________________________________
15/02/2009
Η τελική κρίση μας παρουσιάζει την εικόνα του γιου του Θεού, του Ποιμένα και Βασιλέα, καθήμενος στον θρόνο του με δόξα.
1. Το πρόσωπο του Θεού
-Το πρόσωπο του Θεού παρουσιάζεται στο Ιησού, σαν ο Παντοδύναμος δικαστής, όπως ο δοξασμένος βασιλέας, όπως ο γιος και όπως ο ποιμήν που γνωρίζει τα ποίμνια του τα αγαπά και τα φωνάζει με το όνομα τους.
- Παρόλο που είναι δικαστής, βασιλέας, γιος και ποιμένας, ο Ιησούς γίνεται μικρός όπως οι πιο μικροί.
- Ιδού γιατί μετά την ανάσταση του, ο Ιησού δεν είχε αναγνωριστεί από τους μαθητές του διότι επήρε το πρόσωπο όλων των ανθρώπων, ειδικά εκείνων που έχουν ανάγκη.
- Στο τέλος του κειμένου, το Ευαγγέλιο παρουσιάζει τον Ιησού με το πρόσωπο του Πατέρα που δίδει ευλογίες και όχι κατάρες «ελάτε οι ευλογημένοι απ’ τον πατέρα μου...» ενώ μόνο στους άλλους λέγει «Φύγετε από μπροστά μου, καταραμένοι.»
2. Ποιοι είναι οι δίκαιοι;
- Οι δίκαιοι είναι κριμένοι σε αυτό τον κόσμο, όπως το προζύμι είναι κριμένο στο αλεύρι, μέχρι τήν τελική κρίση. Διότι μόνο ο Θεός τους γνωρίζει και γνωρίζει αυτό που είναι στα βάθη των καρδιών τους.
- Οι δίκαιοι είναι εκείνοι που στην καθημερινή ζωή εκτελούν καλές πράξεις στους αδελφούς τους που έχουν ανάγκοι.
- Οι δίκαιοι είναι μέλη του λαού του Θεού που έχουν κάνει το καλό και διαδηλώνουν την αγάπη χωρίς να το γνωρίζουν.
3. Που ευρίσκεται το δίκαιο τους;
- Στο να δέχονται την χάριν και την ευλογία του Θεού.
- Στην συμπεριφορά τους και στο τρόπο που ενεργούν.
- Στο βλέμμα τους προς σε εκείνους που έχουν ανάγκη.
- Στην απάντηση εκείνων που έχουν ανάγκη και υποφέρουν.
- Στην δωρεά της αγάπης.
Πως μπορούμε να ζήσουμε σήμερα τον Λόγο του Θεού;
Προσπαθώντας να ζήσουμε την αγάπη στην καθημερινή μας ζωή, πηγή χαράς για την ανθρώπινη και χριστιανική μας ζωή.
Με τον τρόπο που εκτελούμε τις καλές μας πράξεις, με την χάριν της αγάπη ή με εγωιστικό συμφέρον;
Σε παρακαλούμε Πατέρα για τους αδελφούς μας που άφησαν αυτή την ζωή να τους δώσεις παρηγοριά γιατί υπηρέτησαν με αγάπη τους αδελφούς τους.
Δώσε μας μια καρδιά γενναιόδωρη για να υπηρετήσει τους αδελφούς μας και για να μπορέσουμε άξια μια μέρα να ζήσουμε μαζί Σου και να Σε δοξολογούμε με όλους τους οσίους και δικαίους στη βασιλεία Σου. ΑΜΗΝ
Click here for the English version
_____________________________________________
Saturday, February 14, 2009
Η Κυριακή των Ιερέων
Click Here for the English version
08/02/2009
(Α’Τιμόθεον 4/6-16 - Λουκά 12/42-48)
Εισαγωγή
Η διάσημη μαρωνιτική μας παράδοση στο τέλος της περιόδου των Θεοφανείων και πριν αρχίσει η περίοδος της Τεσσαρακοστής, επιφυλάττει τρείς Κυριακές και τρείς εβδομάδες για τη μνήμη των νεκρών, για τους ιερείς, τους αγίους, τους μακαρίους και γενικά όλων των πιστών.
Ο ιερέας ή ο Επίσκοπος είναι ο πιστός σύντροφος στο ταξίδι μας, προς τον Θεό και έχει δύο όψεις: η μία, είναι η όψη του καλού βοσκού που διευθύνει την ενορία του στην ορθή κατεύθυνση με σοφία και σύνεση. Η άλλη είναι εκείνη του μεσίτη που υψώνει τους οφθαλμούς του προς τον ουρανό ενώ παραχωρεί τα θεία μυστήρια και ενώ προσεύχεται για τους ενορίτες του.
1. Ο καλός υπηρέτης
Σύμφωνα με την επιστολή του Απ. Παύλου προς τον Τιμόθεο, καλός ιερέας είναι εκείνος που μεταδίνει την καλή διδασκαλία και προετοιμάζει τους πιστούς με υπομονή, καλοσύνη, σοφία και καλό παράδειγμα.
Σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Λουκά καλός ιερέας είναι αυτός που διαμοιράζει την τροφή στην κατάλληλη ώρα.
Αυτό είναι το καθήκον του ιερέα: διδασκαλία της πίστης και ιεροτελεστία.
Ο ιερέας πρέπει να είναι ο υπηρέτης του Λόγου και των Μυστηρίων.
Για να είναι ένας καλός και σοφός υπηρέτης πρέπει να αποφεύγει την ασήμαντη διδασκαλία και να αφιερώνεται στη διδασκαλία των αποστόλων της εκκλησίας.
Ο ιερέας σαν καλός υπηρέτης δεν πρέπει να επωφελείται της εμπιστοσύνης του Θεού προς αυτόν.
Δεν πρέπει να χρησιμοποιεί την ιεροσύνη για τα δικά του συμφέροντα αφήνοντας κατά μέρος το ποίμνιο του.
Δεν πρέπει να παραμελεί τους πιστούς στερώντας τους τις θεϊκές χάρες και δίνοντας τους με την κακή συμπεριφορά του το κακό παράδειγμα.
2. Το δώρο της προφητείας και της ιεροσύνης
Ο Τιμόθεος είναι πραγματικό υπόδειγμα επισκόπου και ιερέα διότι εξελέγει κι έλαβε το χάρισμα της προφητείας και της ιεροσύνης με την επίθεση των χεριών.
Το χάρισμα αυτής της κλήσης και της Ιεροσύνης είναι θέμα απαρατήρητο και ασυνείδητο.
Υπάρχει φόβος ο ιερέας να μετατραπεί σ’ έναν υπάλληλο και όχι σ’ έναν διάκονο.
Ο Απ. Παύλος προτρέπει τον Τιμόθεο να παραμείνει άγρυπνος και πιστός στο κάλεσμα, στερεός στην πίστη που τρέφεται από τη νοερή μελέτη του Λόγου στην καρδιά, για να φθάσει στην τελειότητα, στην αγιότητα.
3. Μια υπόσχεση για την αιώνια ζωή
Ο Απ. Παύλος προτρέπει τον Τιμόθεο να εξασκεί το πνεύμα του με μια καλή ηθική συμπεριφορά σύμφωνα με το πνεύμα του Ιησού. Με τον τρόπο αυτό κερδίζει τη ζωή σ΄αυτόν τον κόσμο και στον επόμενο.
Kαι το Ευαγγέλιο διδάσκει ότι ο καλός υπηρέτης που εξυπηρετεί πιστά την κοινότητα είναι άξιος της υπόσχεσης για την αιώνια ζωή.
Η εξάσκηση του πνεύματος στο καλό πρέπει να είναι η συνεχής επαγρύπνηση του ιερέα σε οτιδήποτε κάνει στην καθημερινή του ζωή.
Ο καλός ιερέας πρέπει να πιστεύει στον Λόγο και στα Μυστήρια που αναγγέλλει και διαμοιράζει υποσχόμενος με βεβαιότητα στους πιστούς την αιώνια ζωή.
Πως μπορούμε να ζήσουμε σήμερα τον Λόγο του Θεού;
- Εμείς, σαν χριστιανοί, προσπαθούμε ν’ ακολουθήσουμε την διδασκαλία αυτών που μας διδάσκουν την πίστη;
- Προσπαθούμε να θρέψουμε την καθημερινή μας ζωή με τον Λόγο του Θεού και τα Μυστήρια που είναι πηγές χάριτος για την επίγεια και μέλλουσα ζωή μας με τον Θεό;
Σε παρακαλούμε ω πατέρα για τους ιερείς μας που έχουν εγκαταλείψει αυτή την ζωή.
Δώσε τους την ανταμοιβή για ότι μας πρόσφεραν παρά την ανθρώπινη αδυναμία τους.
Σε παρακαλούμε να μας χαρίσεις νέες κλήσεις και καλούς διακόνους που θα εξυπηρετούν πιστά και σοφά τα παιδιά σου, για να οικοδομήσουν την επίγεια και ουράνια εκκλησία Σου. Αμήν.
Click Here for the English version
______________________________________________________
08/02/2009
(Α’Τιμόθεον 4/6-16 - Λουκά 12/42-48)
Εισαγωγή
Η διάσημη μαρωνιτική μας παράδοση στο τέλος της περιόδου των Θεοφανείων και πριν αρχίσει η περίοδος της Τεσσαρακοστής, επιφυλάττει τρείς Κυριακές και τρείς εβδομάδες για τη μνήμη των νεκρών, για τους ιερείς, τους αγίους, τους μακαρίους και γενικά όλων των πιστών.
Ο ιερέας ή ο Επίσκοπος είναι ο πιστός σύντροφος στο ταξίδι μας, προς τον Θεό και έχει δύο όψεις: η μία, είναι η όψη του καλού βοσκού που διευθύνει την ενορία του στην ορθή κατεύθυνση με σοφία και σύνεση. Η άλλη είναι εκείνη του μεσίτη που υψώνει τους οφθαλμούς του προς τον ουρανό ενώ παραχωρεί τα θεία μυστήρια και ενώ προσεύχεται για τους ενορίτες του.
1. Ο καλός υπηρέτης
Σύμφωνα με την επιστολή του Απ. Παύλου προς τον Τιμόθεο, καλός ιερέας είναι εκείνος που μεταδίνει την καλή διδασκαλία και προετοιμάζει τους πιστούς με υπομονή, καλοσύνη, σοφία και καλό παράδειγμα.
Σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Λουκά καλός ιερέας είναι αυτός που διαμοιράζει την τροφή στην κατάλληλη ώρα.
Αυτό είναι το καθήκον του ιερέα: διδασκαλία της πίστης και ιεροτελεστία.
Ο ιερέας πρέπει να είναι ο υπηρέτης του Λόγου και των Μυστηρίων.
Για να είναι ένας καλός και σοφός υπηρέτης πρέπει να αποφεύγει την ασήμαντη διδασκαλία και να αφιερώνεται στη διδασκαλία των αποστόλων της εκκλησίας.
Ο ιερέας σαν καλός υπηρέτης δεν πρέπει να επωφελείται της εμπιστοσύνης του Θεού προς αυτόν.
Δεν πρέπει να χρησιμοποιεί την ιεροσύνη για τα δικά του συμφέροντα αφήνοντας κατά μέρος το ποίμνιο του.
Δεν πρέπει να παραμελεί τους πιστούς στερώντας τους τις θεϊκές χάρες και δίνοντας τους με την κακή συμπεριφορά του το κακό παράδειγμα.
2. Το δώρο της προφητείας και της ιεροσύνης
Ο Τιμόθεος είναι πραγματικό υπόδειγμα επισκόπου και ιερέα διότι εξελέγει κι έλαβε το χάρισμα της προφητείας και της ιεροσύνης με την επίθεση των χεριών.
Το χάρισμα αυτής της κλήσης και της Ιεροσύνης είναι θέμα απαρατήρητο και ασυνείδητο.
Υπάρχει φόβος ο ιερέας να μετατραπεί σ’ έναν υπάλληλο και όχι σ’ έναν διάκονο.
Ο Απ. Παύλος προτρέπει τον Τιμόθεο να παραμείνει άγρυπνος και πιστός στο κάλεσμα, στερεός στην πίστη που τρέφεται από τη νοερή μελέτη του Λόγου στην καρδιά, για να φθάσει στην τελειότητα, στην αγιότητα.
3. Μια υπόσχεση για την αιώνια ζωή
Ο Απ. Παύλος προτρέπει τον Τιμόθεο να εξασκεί το πνεύμα του με μια καλή ηθική συμπεριφορά σύμφωνα με το πνεύμα του Ιησού. Με τον τρόπο αυτό κερδίζει τη ζωή σ΄αυτόν τον κόσμο και στον επόμενο.
Kαι το Ευαγγέλιο διδάσκει ότι ο καλός υπηρέτης που εξυπηρετεί πιστά την κοινότητα είναι άξιος της υπόσχεσης για την αιώνια ζωή.
Η εξάσκηση του πνεύματος στο καλό πρέπει να είναι η συνεχής επαγρύπνηση του ιερέα σε οτιδήποτε κάνει στην καθημερινή του ζωή.
Ο καλός ιερέας πρέπει να πιστεύει στον Λόγο και στα Μυστήρια που αναγγέλλει και διαμοιράζει υποσχόμενος με βεβαιότητα στους πιστούς την αιώνια ζωή.
Πως μπορούμε να ζήσουμε σήμερα τον Λόγο του Θεού;
- Εμείς, σαν χριστιανοί, προσπαθούμε ν’ ακολουθήσουμε την διδασκαλία αυτών που μας διδάσκουν την πίστη;
- Προσπαθούμε να θρέψουμε την καθημερινή μας ζωή με τον Λόγο του Θεού και τα Μυστήρια που είναι πηγές χάριτος για την επίγεια και μέλλουσα ζωή μας με τον Θεό;
Σε παρακαλούμε ω πατέρα για τους ιερείς μας που έχουν εγκαταλείψει αυτή την ζωή.
Δώσε τους την ανταμοιβή για ότι μας πρόσφεραν παρά την ανθρώπινη αδυναμία τους.
Σε παρακαλούμε να μας χαρίσεις νέες κλήσεις και καλούς διακόνους που θα εξυπηρετούν πιστά και σοφά τα παιδιά σου, για να οικοδομήσουν την επίγεια και ουράνια εκκλησία Σου. Αμήν.
Click Here for the English version
______________________________________________________
Subscribe to:
Posts (Atom)
